In het koude Schotland aangekomen.

Vroeg in de morgen land het vliegtuig op airport Heatrow. De douane gaf geen enkele probleem. Ik ging er van uit dat ik streng gecontroleerd zou worden,In het verleden (1997)  was ik gelinkt met smokkel van wat pillen. Daar voor wel vrijgesproken.Maar toch.
Ik was wel gelijk op me hoede, toen ik hem zag staan met twee Albanezen, die ik al eerder had gezien in Thailand. De ontvangst is wel hartelijk,

Met zijn BMW 5 serie gaan we naar het hotel. De bedoeling is dat hij en ik, daar de nacht zullen door brengen, en morgen naar Schotland gaan rijden.Vandaag moet hij een vijftal adressen bezoeken in Londen. Tijdens het rijden naar die adressen, vragen de twee Albenezen over mijn contacten in Nederland. Ik zeg, ik ben allang uit Nederland weg, maar heb nog wel wat contacten. Waarop ze zeggen dat ze daar graag mee in contact willen komen. En geïnteresseerd zijn in een bepaalde persoon waar ze graag zaken mee willen doen. (Ik laat de naam van die persoon maar achterwege)

 

Maar beseft nu wel, als ik niet goed oplet, Me gaat begeven in een wespennest. Daar zit ik niet op te wachten. Gevoelsmatig denk ik dat ik voor het karretje word gespannen. Ik ben hier gekomen voor de certificaten en of me geld terug. Op het eerste adres krijg ik te horen dat ik even in de wagen moet blijven zitten. Hij opent de kofferbak, ik zie dat ze met zijn drieën weg lopen met ieder een sporttas in hun hand. Ik maak uit verveling een paar foto, s van de omgeving. Het gaat regenen en het is koud, ik ben vergeten een jas mee te nemen uit Thailand

Een half uur later zijn ze weer terug. We gaan naar het volgende adres, waar ik weer in de wagen mag blijven zitten. Het duurt ruim een uur voor dat ze weer terug zijn. De twee Albanezen komen afscheid nemen en zeggen we zien je volgende week wel in Spanje. Ik denk Spanje? Ik ga nu begrijpen. dat ik nu heel goed moet gaan opletten. Ik overweeg om tegen hem te zeggen breng me maar terug naar het vliegveld.

Maar dan heb ik de certificaten van echtheid niet en of me geld niet terug. Ik vraag hem wanneer we naar Schotland gaan. Hij zegt: ik moet nog drie adressen bezoeken, We slapen vanavond in het hotel. Morgenochtend rijden we dan naar Schotland. Hij zegt verder, die drie adressen zijn van mijn en daar hebben die twee niets mee te maken. Ik zeg, ik begrijp het niet  zo goed, wat moeten die twee in Nederland? Waarom hebben ze zoveel interesse in hem. Hij zegt als je dat contact regelt dan zit je op rozen. Ik zeg, ik zie het wel maar ik heb weinig trek in problemen. Hij stopt op de parkeerplaats bij een benzine station, hij open het dak licht, en haal uit zijn schoudertas pakken met geld die hij daar instopt. Ik zeg, daar heb ik vroeger nooit aan gedacht, ik verstopte toen tienduizend gulden in me achter lichten, zodat me ex-vrouw het niet wist. Hij zegt, er zijn zoveel plaatsen om het te verstoppen dat zie je vanmiddag wel, als ik bij het volgende adres weer gaat ontvangen. Bij het volgend adres aangekomen waar ik weer een half uurtje moet wachten en maar weer wat foto, s maakt met me iPad van de prachtige omgeving. We gaan weer naar het volgende adres waar ik nu wel mee mag lopen, het is een koffie huis met daar achterin een afgesloten ruimte is die bestemd is voor gebruik van een waterpijp en dames van lichte zeden aanwezig zijn.

Op het laatste adres mag ik weer in de auto blijven zitten. Ditmaal duurt het een eeuwigheid, ik ben moe, ik kan me ogen niet meer openhouden. Ik ga maar een stuk lopen, de koude wind houd me wel wakker. Twee uur later is hij weer terug met een tas in zijn hand, die hij in de kofferbak zet. Hij zegt: zo dat is allemaal geregeld. We gaan naar het hotel en gaan eens lekker eten. Hij stopt weer bij een benzinestation, waar een restaurant aanwezig is. Hij loopt eerst naar de kofferbak, waar hij de rechter binnen bekleding los maakt, en zegt, kijk even goed of er geen mensen komen aanlopen.De inhoud van de tas verdwijnt achter de los gemaakte bekleding. Die weer keurig netjes vast op zijn plaats word gedrukt.
Dat lekkere eten valt tegen, ik ben niet een echte liefhebber van dat Engelse eten. We komen aan in het hotel, drinken er nog een kop koffie. Op de kamer aangekomen ga ik douchen, bij terugkomst zie ik hem praten met de webcam open met op het eerste gezicht een leuke dame. Hij lacht en zeg tegen haar, kijk dat is nu Nico.Ik vraag hem later wie dat is. Hij zegt, die zie je morgen wel als we in Schotland zijn, aan die vrouw heb ik veel te danken, ze weet van de hoed en de rand. Ik heb daar gemengde gevoelens bij, een vrouw die van de hoed en de rand weet, is meestal dodelijk als het verkeerd afloopt. Maar goed dat is zijn keuze, Er zijn ook genoeg vrouwen, die een organisatie goed kunnen runnen.

Hij praat nog een tijdje verder, ik kijk even voetbal en val dan in slaap. De volgende morgen merk ik dat hij ochtend ziek is. Ik zal het nog veel meemaken. Ik ga vlug douchen, op de kamer mag niet gerookt worden. Buiten het hotel is de gelegenheid om te roken. Om de paarminuten zie je de vliegtuigen landen, waarbij je je afvraagt hoe het mogelijk is. We vertrekken onderweg moet hij nog even een klant bezoeken in Manchester waar ik mee naar binnen mag lopen. Het is een beneden woning, het is er schoon, maar wel erg vol met allerlei prulletjes. Ook hier ontvangt hij weer een tasje met behoorlijk veel geld. Wat hij een half uur later op een land weggetje nu de linkerkant van de kofferbak de bekleding los maakt om het daar in te verstoppen.

We gaan verder op weg, hij let goed op, en maakt geen enkele overtreding, hij weet precies waar de camera, s staan. Ik zeg, je weet wel goed de weg. Hij zegt die weg heb ik honderden keren gereden soms wel drie keer in de week. We stoppen een keer om koffie te drinken en bij de tweede stop om wat te eten. Ik geniet van het schitterende landschap. We zijn in Schotland beland en hij rijd direct naar zijn woning, waar we eerst de kofferbak leeg maken en zijn pakjes uit het daklicht verwijderd, wat hij verstopt op de vliering. Het is een leuk huis met twee slaapkamers, badkamer op de eerste etage, beneden bestaat uit een grote woonkamer en een open keuken. En een tuin aan de achterkant. Waar meer onkruid staat dan planten.
We gaan naar de supermarkt Tesco, waar veel diepvries verpakkingen worden gekocht, alles wat we nodig hebben word gekocht, zoals eten,drinken, en koffie. We kopen bij de naast gelegen warenhuis een nieuwe sim kaart voor me IPad.

Thuis aangekomen en de boodschappen hebben uit geladen, gaat hij zijn kook kunsten tonen, ik moet toegeven dat hij dat met veel geduld goed voor elkaar kreeg. Tijdens het koken skype ik met me vrouw en de kinderen. We drinken nog wat koffie, hij chat weer met wat vrienden. En met de vrouw praat hij met de webcam. Die ik eerder in het hotel heb gezien. Ik ga slapen, in de slaapkamer aangekomen zie ik een twintig tal sportschoenen, ik denk wat moet hij met zoveel schoenen. Ik kan moeilijk in slaap komen, me gedachten dwalen steeds af naar het geen wat ik heb gezien en gehoord. Ik denk als hij me morgen die centen geeft of de certificaten van echtheid, ik dan terug vliegt naar Thailand. Het gemis van me vrouw en kinderen is nu al voelbaar.
De volgende morgen gaan we zijn vriend bezoeken. Een vriend waarmee hij al jaren mee optrekt, en die ook de sleutel van zijn huis heb. Mijns inziens kwam ik terecht in de meest asociale wijk van Irvine waar vroeg in de morgen al flessen met wodka werden leeg gedronken. Bij het huis van zijn vriend aangekomen, en de woning betreed, schrik ik me rot. Ik heb veel gezien toen ik in het schilderswijk woonde, maar dit sloeg alles. Het leek wel een vuilnisbelt.

Morgen weer verder