Voor de zesde keer op bezoek bij Koos

Ik ga voor de zesde keer weer op bezoek bij Koos. En weer met de drie verborgen apparaten. kees geeft me wederom twee films mee voor Koos. Ik verwissel mijn horloge met Teun zijn horloge waar de verborgen camera inzit. Deze keer staat er een lange rij met mensen die ook  op bezoek gaan bij hun familie leden of vrienden. Dat duurt me te lang.   Heel brutaal zeg ik: Sorry personeel long stay, en passeert zo de mensen en sta voor het loket.  wacht heel even op de voorganger. En  dan ben ik aan de beurt. De bewaarder zegt: ” al lachend ja zo kan het ook.” Even alles door de scanner en hij zegt: prettige bezoek en geeft mijn paspoort weer terug. Ik word opgehaald door een vriendelijk dame. Die alleen maar over het weer praat. En geen vreemde vragen stelt over Koos. En zo hoort het ook mijns inziens.

Nico: Hallo Koos hoe is ie jongen? heb weer twee films voor je meegenomen.

Koos: Ja goed gozer. Bedankt  voor de films.

Nico:  Ja loopt nog een beetje vreemd want het ene teentje doet nog pijn.

Koos: Nee?

Nico:  Nee.

Koos: Terug gaan nou  hè  .

Nico:  Ja ja ik moet wel terug. Kijk die wordt een beetje zwart Koos. zie je?

Koos: Ja ja terug gaan hoor.

Nico:  Kijk dit dus daar moet ik even mee terug naar die mafketel. Kijk als hij alleem maar dat teentje er vanaf haalt dan kan ik daar wel mee leven.

Koos: Nee

Nico:  Maar het is behoorlijk zwart.

Koos: Ja maar de doorstroming is wel goed?

Nico:  ja de bloeddoorstroming is wel alles is goed. Behalve dat teentje.

Koos: Dan moet het misschien een beetje bijkleuren.Misschien was het al zwart. En moet het nou bijkleuren.

Nico:  Dat kan ook ja.

Koos: Het zelfde heeft een jongen gehad die ook in de mes-dag zat. ook dat hele enge weet je wel. Hij dacht dat zijn been geamputeerd moest worden. Nou die grote teen van hem was helemaal zwart. Echt helemaal zweren hè.

Nico:  Ik krijg een beroerte.

Koos: Onvoorstelbaar.

Nico: Ja Koosje.

Koos: nee, het kan best zijn dat ie al zwart was en dat ie moet bijkleuren.

Nico:  Ja dat kan ook joh.

Koos: Voor alle zekerheid

Nico:  ja voor alle zekerheid toch maar na laten kijken.

Koos: ja dat is goed. Welk ziekenhuis was dat hier? In Den- Bosch of zo?

Nico:  Nee ik zat.. hoe heet dat nou eh Helmond. Ik zeg: Ja nou naar het eerste de beste ziekenhuis dat pak ik maar. ja toch? oh wat is dat nou, oh nou zie ik het alweer. ik denk wat is dat nou weer dat is mijn sleutel, de sleutel van het hotel.  ( de sleutelhanger met de usb stick viel van  tafel)

Koos: Zit je in een hotel?

Nico:  Ja

Koos: Ik dacht dat je gewoon bij je broertje sliep?

Nico:  Mijn broertje is op vakantie gegaan.

Koos: Oh dat is van je kamer?

Nico: Dat is van de kamer Koos, dat is de hotel sleutel ongelooflijk hè?

Koos: zit daar alles aan? Telefoon?

Nico:  ja telefoon alles,internet alles. En die stop je gewoon in de deur en die moet je dan een beetje aandrukken en dan gaat de deur open.

Koos: En als je dan wil bellen  moet je dan ook?

Nico: Nee telefoon en internet heb je gewoon op je kamer. Dit is gewoon de sleutel.

Koos: ja wij hebben ook zo kaartje dat is dan waar mee je het licht aan en uit kan doen,daar kan je mee oproepen. In de Roos wissen kon je daar ook de deuren mee open maken.

Nico:  Kijk je weet toch niet wat je meemaakt met die pleuris computers.

Koos: Ja.

Nico:  Als je de kinderen van mij ziet.die gaan ermee om als een gek.Je kan er alles mee doen  je weet niet wat je meemaakt.

Nico: Ja maar ik heb er geen verstand van.

Koos: Ik ook niet.. toen ik les had..

Nico:  Kijk geen verstand van. Ik kan een e-mail verzenden weet je wel dat kan ik wel. Maar als je ziet hoe die gasten allemaal te keer gaan  met die dingen. Ik kan nog niet eens een filmpje downloaden.

Koos: Dat doen ze hier wel.

Nico:  ja natuurlijk je kunt alles downloaden Koos,Ik kan het een klein beetje weet je wel, maar dan weet ik het weer niet terug te vinden met opslaan en bewaren, versturen ik weet het echt niet joh ik heb er geen verstand van.

Het gesprek gaat een minuut of vijftien zo door over computerles. Ook een saai gesprek over dat het kabinet is gevallen. En over de operatie van Koos. En dat hij geen bezoek mocht ontvangen. dat gedeelte sla ik over.

koos: Ik lag in leiden. En maandagmorgen kon ik weg. met een ziekenwagen die een hele ander route ging rijden. krankzinnig gewoon.

Nico:  ja bang voor ontsnapping.

Koos: Al die pleuris drempels in die straatjes, heb je in Scheveningen ook bij de gevangenis boem boem boem, ik zeg hallo, kan het  wat rustiger. En toen kwam ik in het pen ziekenhuis. Werd ik apart gelegd ook in zo”n ruime kamer,moest ik revalideren, hij zei: ‘veertien dagen “Het hele schema, nou ik verveelde me de pleuris daar,ook geen bezoek.

Nico:  Je heb helemaal geen bezoek gehad koos?

Koos: Nee.

Nico:  Wat raar. Maar je had natuurlijk ook weinig mensen die al die tijd nooit op bezoek kwamen, ja je zuster Linda.

koos: Ja m’n zus en toen m’n vriendin Astrid.

Nico:  O ja. Astrid kwam nog steeds?

Koos: Dat was naar aanleiding van de Mes-dag. Ik vertelde mijn relatie met Astrid en dat was voor hun een beetje gerelateerd  weer naar mijn delict toe waarschijnlijk. dat voelde ik wel aan. En toen naar negentien jaar,toen zeiden ze,in 2001 of zo. Toen kwam Astrid weer op bezoek. Ze zeiden: “we willen met Astrid praten ” Ik zei: “ik weet niet eens of ze nog leeft, ik heb nooit meer contact met haar gehad sedert 1981” nou dat zoeken we wel op. Ik heb toen het oude adres opgegeven. Ik zeg: “misschien maken jullie wel de doos van Pandora open, het is voor haar ook vervelend” Die verkering had ik toen uit gemaakt voor mijn delicten. Toen tegen astrid gezegd, je verdiend veel beter,weet je wel zo, ze had een man met vijf kinderen, en dat had ik ook gezegd in de mes-dag en toen hebben ze haar op het adres van haar moeder een brief geschreven vanuit de Mes-dag of ze contact op wil nemen en zo is het gekomen.

Nico:  En dat deed ze toen nog wel?

Koos: Ja.

Nico:  Toch wel leuk. Ondanks dat ze wist waarvoor je zat.

Koos: ja nou en toen hoorde ik van haar dus hoe ze het gehad had al die tijd toen ik in voorarrest zat. Zij is ook gehoord door de politie.

Nico:  ja. Maar heeft ze daar veel last van ondervonden koos, nee toch?

Koos: Jawel.

Nico:  Toch wel?

Koos: Ja van de politie.

Nico:  Oh van de politie.

Koos: ja ze heb natuurlijk ook bij mij op de Zuidwal gewoond. ze was er toen al niet meer, toen was Ingrid er, maar ze werd niet gehoord als verdachte maar wel hoe koos leefde.

Nico:  Hoe Koos leefde en hoe Koos in elkaar zat?

Koos: En over Stolk dus.

Nico:  Ja dat wist ze natuurlijk wel.

Koos: Staat ook nergens geschreven hoor maar ze zei dat wel tegen de recherche.

Nico:  ja van die Stolk, want ik heb dat gelezen daar staat niks van in.

Koos: Nee er staat alleen in ” alleen als hij me nodig heeft, dan hoor ik het wel van hem” Daaag.

Nico:  haha , ja zo zegt hij het. Hij zegt ik heb nu even geen tijd zegt ie, als u later nog vragen heeft, kunt u me bellen. Die hebben ze nooit meer gebeld natuurlijk. Nee natuurlijk niet.

doofpot

Koos: Er waren genoeg vragen,laten we het zo zeggen. Die ze aan hem hadden kunnen stellen. Die zelfde vragen. Die stellen ze alleen. ze hebben al mijn vrienden lam gevraagd. En vragen aan stolk deden ze heel mysterieus van wat doet hij daar? En wat doet hij dan? En dat gaan ze niet vragen, terwijl ze iedereen, zelfs de Mes-dag die zat ermee.

Nico:  ja de Mes-dag die zal er ook wel mee hebben gezeten. ja

Koos: hele tijd problemen mee gehad om mijn relatie met Stolk.ja die man doet dat toch niet voor niks koos, kom nou. Ik zeg dan bel je hem op, dan vraag je het toch?

Nico:  Ja dat moeten ze aan hem vragen.

Koos:  Maar hoe heet dat, het begon bij het ziekenhuis.

Nico: Over dat ze dingen gingen vragen over astrid.

Koos: Ja.

Nico:  ja ze hebben in het begin alles lopen vragen aan iedereen.

Koos: Ja maar Astrid mocht dan wel op bezoek komen in het pen ziekenhuis.maar me familie niet. heel raar was dat, In het pen ziekenhuis. daar loop je niet in je eigen kleren, zelfs je ondergoed en sokken niet,allemaal van hun. En geen kleding, geen broek of zo.

Nico:  In het pen ziekenhuis kan je niet zo maar weg komen.

Koos: Nee, dan liep je in een kamer jas rond. Samen met de andere jongens. En ook naar buiten hoor geen broek of jas.

Nico:  Nee en net een zware operatie achter de rug. Alsof je dan de benen kan nemen ja ja . Die mensen zijn gek.

Koos: Ja. toen moest ik ook met twee man luchten. U bent eh.. u staat op lijst twee .

Nico:  Vluchtgevaarlijk.

Koos: ja vluchtgevaarlijk. die muren waren net zo hoog en die hekken ook. Er waren drie hekken en dan een muur.

Nico:  wat zei je, ik ben geen twintig meer?

koos:  nee maar ik denk dat snappen ze zelf wel, gewoon een beetje pronken wat ze deden.

Nico:  ja toen was je er in kei in Koos een keer of drie achter elkaar toch?

koos: Bij elkaar ben ik zeven keer weg gekomen.

Nico:  uit de Sprang?

Koos: Uit de sprang en de gevangenis Uit de gevangenis drie keer en uit het huis van bewaring wel vier keer. de eerst keer was toen, toen ging ik, was met die piramide geloof ik.

Nico:  Nico ja met mij en Harry.

Koos: Harry Verhagen,

Nico:  O ja Harry Verhagen erbij nog ja ja

Koos: piramide zo de muur af, toen zat er een groot gat in de muur, waar ze die bunker wilde bouwen.

Nico:  Dat was de eerste keer en de tweede keer met het petje.

Koos: En de tweede keer met het petje. ja

Nico:  En bewaarder Heus betrapte je s”nachts met uitzagen. Kan je dat nog herinneren?

Koos: ja,ja,ja.

Nico:  heus heette die toch?

Koos: ja bewaarder die kleine brigadier.

Nico:  Die brigadier ja.

Koos: Ik had zo’n tang gepikt en dat was een striptang, ik dacht..

Nico:  Een knijptang.

koos: Waar je sloten mee kon doorknippen. Ik denk kan ik ook die tralies mee door knippen. was een grote striptang. Ik denk dan ga ik een beetje bij beetje knippen. maar ja die gaten tegen over zaten.

Nico:  maar je was er niet bij dat ze van de sportzaal er vandoor gingen?

Koos: Nee daar ben ik niet bi geweest.

Nico:  Dat ging zo mooi. die sportmeester pleurden ze in het hok waar alle sport artikelen lagen. Hij liet altijd de sleutel in het slot zitten. ja toen de deur op slot zo grote zitbank pakte ze op en liepen zo de nooddeur eruit. Die bank schuin tegen de muur en zeven man tegelijk weg.later dolde we de bewaarders en vroegen heb je het al gezien/ Buiten staat er een bord. Pas op overstekende gedetineerden.

Koos: En toen ging ik nog een keertje. Hoe dat nu precies gegaan is…Met nog een gozer en hoe is dat nou gegaan? ook de muur over en toen had je daar dat grote gat,van de bunker. En toe ging ik met die gozer die zij alsmaar… nee. Ik had het gat in de muur gezien weet je wel. En dat was ik niet vergeten. Daar stond al een GEWA  (gestichtswacht),die stond zo voor dat gigantische gat waar vrachtwagens door heen rijden,ik pak ineens een stuk hout en ik zag hem ineens naar binnen vluchten. En toen ben ik gepakt. En ik denk dat ga ik later nog een keer proberen.En toen was er een gozer bij. en die vertelde me tijdens luchten over auto,s zonder sleutel starten. Ik denk die moet ik hebben. En ik had nog meer jongens nodig. het liefst vier des te meer kans had je. Dan gingen we over de muur bij de tandarts. met die pet was ik ook weer allen.

Nico: ja toen was je snel weg.

Koos: Dat was met Harry Verhagen. Toen  gooide ik die pet van die bewaarder en die bewaarder..

Nico;  Pak jij dat petje ff.

Koos: Nee, ik deed net of ik hem wilde pakken. Hij zei: Hertogs, waar laat je me pet. Ik een rondje lopen en dan kwam ik daar uit en hij  was hier. die lul trapte erin.

Nico:  ja die trapte er mooi in. Ik zie hem nog staan. Ik stond op de luchtplaats..

Koos: Nou en wij weg en die gozer ook weer door dat gat. En er stonden allemaal fietsen. Ik pak zo fiets weet je wel.Ik rijden en hij achter me aan rennen, spring achterop, lekke band godverdomme.

Nico: Schitterend.

Koos: En toen in het PBC.

Nico;  O ja daar ben je ook ontsnapt.

Koos: In het hok van de crea , grote balk op die werkbank. toen ben ik twee keer weggekomen. Ik ben meer dan zeven keer weggekomen. die gozer zei; “wat ben je aan het maken”Ik zei: “een nachtkastje” Zo’n hele lange smalle balk en daar had ik allemaal latjes tegen aangezet een soort trapje van gemaakt er allemaal hout overheen gelegd. Zodat niemand het zal zien als iemand binnen zou komen.. ja wat ga je maken? een nachtkastje.

Nico;  Een  nachtkastje ha ha.

Koos: onvoorstelbaar.

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s