De psyche van Koos. En de voorbereiding voor terug naar Thailsnd

Onderweg naar Kees van der Spek zijn huis. Waar ik zijn vrouw en twee kinderen leert kennen. Aardige vrouw en twee lieve kinderen. leuk huis waar hij ook wat heeft verbouwd. Kees verteld  me dat hij de serre heeft laten aanbouwen met het geld wat hij heeft verdiend aan het boek achter de schermen van  Peter de vries. Waarvan hij  een exemplaar in de boekenkast heeft staan. Waarop ik vraag of ik die kan lezen in het hotel. “ nou nee joh ik heb er maar een en die wil ik houden”  Ik zeg: maar je krijg het terug hoor. Nee nee als je het kwijt raakt nee liever niet. Ook goed Kees.

Een oudere zoon komt nog even lang uit zijn  vorige huwelijk. Ook dat is een aardige jongen die wil politie agent worden.De maaltijd is goed te eten ze heb er haar best gedaan. Na het eten verontschuldig Kees zich dat ze zijn vergeten te bidden. Ik zeg voor mijn geen probleem Kees ik bid nooit  voor of na het eten. Ik heb altijd zelf gezorgd dat er brood op de plank kwam. En geloven doe ik in mezelf en wat ik zie met mijn eigen ogen. De kinderen zijn vrouw en een van ze oudste zoon hij heb er geloof ik nog een. Zijn  aardig. Maar ik voel me er niet thuis en ik heb laat op de avond een afspraak met iemand uit Den- Haag. Ik zeg met een kut smoesje: oh ik ben mijn medicijnen vergeten. Die moet ik echt innemen. Kees ja ja dat is belangrijk. Ik zal direct een taxi bellen. Ik denk zo . Daar ben ik weer van af. De taxi chauffeur verteld me dat ze regelmatig voor SBS 6 vrachtjes doen.. Het gesprek met de Hagenaar duurt langer dan voorzien. Maar om half twee die nacht snap valt eindelijk het kwartje voor hem. Hij gaat zeer tevreden weer terug naar Den Haag. De volgende dag weer naar de studio er is nog maar weinig te doen. Nog even een gesprek met Peter over het boek van Kees: Ik zeg hij wil het niet mee geven. Hij heb er nog maar een. Oh zegt Peter dan koop ik er wel een stuk of vijftig. Kees: als een klein kind zegt hij: Meen je dat nou! Dat zou fijn zijn. Peter ja dat meen ik. Ik denk nou ja. Ik hoef het boek niet joh ik zie hier genoeg wat er allemaal gebeurd..

Peter en Kees gaan de zogenaamde psychiater van Stolk bezoeken. Die niet een echt antwoord geeft van hoe of wat maar wel beestig dat Koos ooit eens  bij haar is geweest. Maar niet omdat hij moorden zou hebben gepleegd. en Sietze van der zee. Die geeft hem wat papier werk mee. Dan naar Feber waar wordt gewerkt met de verborgen camera en kees weer niet kan nalaten om te zeggen: Kijk zo moet je filmen. Ja hoor kees het is goed met je. Ook zijn ze nog even  naar de Belgische recherche geweest maar daar werden ze niet veel wijzer. De zoon van Stolk  nog bezocht maar die gooide de deur dicht. Althans  die had geen commentaar en Kees zegt wat een lelijk vrouw heb ie die had gewoon een baard. Dan naar advocaat Duynstee. Waar helemaal niet over wordt gesproken. Ook met de verborgen camera binnen geweest. Daar wordt later tijdens de uitzending niets over vermeld. Dat kan twee dingen betekenen. Duynstee heeft gezegd: Dat is beroeps geheim. OF!!! Duynstee zegt: Dat verhaal van het pistool klopt helemaal niets van Ingrid is nooit bij mij geweest met dat pistool. En dat laatste geloof ik wel. Ik weet het er fijne niet van. Het is dus wat ik denk. Ze vertelde alles over de andere mensen die ze hadden bezocht, maar over Duynstee niet. Hun lichaamstaal sprak ook boekdelen. Maar nogmaals het is vreemd dat  dat het  later niet is uitgezonden. Want als Duynstee het had bevestig  ja dan op zeker was het uitgezonden Toch. Koos is zelf de dader met Ingrid en Fred maar uit wraak gevoelens die hij nog steeds heeft. Probeer hij naar dertig jaar nog steeds andere de schuld te geven. Dan heb Peter nog een telefoon gesprek met advocaat van Asperen ja die wel bevestig dat er geruchten waren over Stolk. Met Stolk is het zonnen klaar dat koos hier de waarheid spreekt. Met al het andere wat hij verteld daar moet je een slag om de arm houden. Ook ik, heb hier en daar zo mijn twijfels. Daarom wilde ik graag door gaan. maar wilde ook bij mijn gezin zijn.

noordsingelHet was allemaal wat makkelijker geweest als in 1994 Peter wat had gedaan met de info die hij toen van mij heeft gekregen. Stolk leefde toen nog. Freddie de Been was toen niet de weg kwijt.. De vriendin van Koos kon het allemaal bevestigen. Ook nadat ik de bezoeken bij koos alle info had. heb er weinig of niets mee gedaan. Ingrid kon bevestigen dat zij wel of niet het pistool bij Duynstee heeft gebracht. Astrid had kunnen bevestigen dat zij inderdaad Stolk op de Zuidwal had gezien en bij hem thuis is geweest. De kroongetuigen leven nog allemaal. Dat was niet nodig om deze mensen aan de tand te voelen. We hebben Stolk we hebben iets over de Zweedse meisjes. We hebben een mededader van Edith Post. We hebben genoeg. We gaan naar Thailand en dan gaan we uitzenden.  En als  dan te uitzending plaats vind in April 2010. Zitten er toch wel heel wat leugens in verwerkt. Kom ik morgen op terug.

Koos verteld ook nog over de haat tegen zijn moeder. Iets wat in de psychiatrie vaker voor komt bij moordenaar/seriemoordenaars. Aldus de psychiaters die dat ons graag laten geloven. Ze vermelden er niet bij dat bepaalde seriemoordenaars niet die haat hadden en een slechte jeugd hebben gehad. Maar dat terzijde. Koos geeft een goed inzicht in zijn psyche gedachten gang.

A vleugel Noordsingel

Gevangenis noordsingel

Nico:  Je moeder is slecht voor je geweest he Koos?

Koos: Dubbel.

Nico:  He”

Koos: Dubbel

Nico:  Dubbel zo slecht?

Koos: Nee dubbel

Nico:  oh.

Koos: Echt slecht.

Nico:  Ze was moeilijk  he.

Koos; Het was een hele andere wereld.

Nico:  Ja natuurlijk en zeventien kinderen.

Koos: En ja zeventien kinderen. ja maar dat besef je nu pas meer.

Nico:  ja maar zeventien kinderen was een hoop.

Koos: Ja zestien kinderen in de…

Nico:  ja maar die ene heeft toch nog geleefd Koos.

Koos: Welke ene?

Nico:  Nou die overleden is.

Koos: In de oorlog difterie.

Nico:  Ja  het is allemaal wat hoor.

koos: Nee daarom wil ik  die behandeling. Ik wil die behandeling gericht. Kijk ik heb in de Pieter baan  weet je wel  zo, die heeft een paar dingen gezegd waarin ik me zelf wel kan vinden, maar ik kan het niet plaatsen laten we het zo zeggen. En als ik die behandeling krijgt weet je wel zo, dan word het een psychotherapie. En ja dan heb ik vertrouwen dat ik het een plek kan geven. Ik zit natuurlijk wel met vragen weet je wel.. Ik zat in de Mes-dag die vragen kon ik toen wel voor me mezelf wel een beetje invullen van want dat zei ik ook, nee dat zei ik in het Pieter baan tegen toen ik er voor het eerst over sprak na zeventien jaar.

Nico:  Ja ja naar zeventien jaar.

Koos: Ik ging. “al naar negen jaar in 1989 aan geven aan Jos de Boer van:”  ik heb het wel gedaan”  maar erover praten of gesproken werd er niet.

Nico:  Nee

Koos:  Alleen in de Pieter baan. En toen vroeg ik aan Offermans weet je wel zo van…nee toen zei ik tegen Offermans van: Waarom nou jongen meisjes weet je wel en waarom geen jonge jongens?

Nico:  Ja.

Koos: Hij zegt: ” denk nou eens na zegt ie weet je wel.” Hij zegt: ” wat heb je nou zelf meegemaakt.” Hij was nog niet uit gesproken en ik zeg: ” nou begrijp ik het wel, omdat ik het zelf ook gevoeld had wat het was.

Nico:  ja ja.

Koos: Dus zoiets weet je wel zo dat ken je toch niet begrijpen. Dus dat stukje en dat andere stukje van onzekerheid en zekerheid weet je wel zo. En ik was natuurlijk in die periode ik liet me gevoelens niet uit en ik liep maar dat paste niet laten we het zo zeggen.

Nico:  Ja net als je over Edith Post praat dan snap ik het Koos en dan begrijp ik best wel dat het moeilijk is voor jou om het te vertellen. maar nou ben je er doorheen, daar hoef je je ook niet meer voor te schamen want dan begrijp je elkaar ook he. Kijk het geen wat er allemaal gebeurd is daar sta ik boven, want dat was Koos niet dat is je persoonlijkheids.stoornis geweest.. Nou en zo zie ik dat gewoon. Ik heb natuurlijk ook heel veel gekke dingen gedaan in mijn leven. En dan denk ikzelf als zoals jij natuurlijk. maar er zitten  inderdaad allemaal persoonlijkheidsstoornissen in. Dingen die je toch dwars blijven zitten. Alleen wat bij jou dwars zat, dat blijft je dwars zitten en daar kom je op terug naar een hele lange periode. Kijk zo Valk waar je op terug komt, op de andere of Freek van Bruggen maar alles wat jou…iedereen die jou kwetst en een beetje zeer doet die pak je op een gegeven moment terug. Want zo is het ook. Ik denk persoonlijk ook als je morgen vrij zal zijn. Wat zal je dan doen? Wie zal je als eerste pakken?

Koos: Niemand .

Nico:  jawel, dat is nu weg Koos?

Koos: Ja.

Nico:  Dat is wel echt..dat je zegt van nou eh…

Koos: Ik praat meer over mijn gevoel van toen.

Nico:  Die gevoelens zijn weg, die haat gevoelens, Ik bedoel

Koos: Kijk je moet het zo zo zien. Kijk wat ik verteld heb en het gevoel wat ik doen had was het gevoel van toen. En dat gevoel wat je….wat er toen niet was is niet uitgesproken, wordt nu wel uitgesproken dat is in die zin laten we zeggen daar zijn andere deuren voor open gegaan, Kijk ik heb daar niets meer mee. laten we het zo zeggen.

Nico:  Dus als er eenmaal is over gesproken, als ze dat vroeger al hadden gedaan dan was het allemaal nooit gebeurd?

Koos: Daar werd ook niet over gesproken.

Nico:  Nee daar werd niet over gesproken nee, maat ik zeg ” als” Als ze erover hadden kunnen spreken.

Koos: Ja nou ja dan is het nog tot hoever ik dat toelaat want ik had toen wel mijn maskertje al, ik had mijn maskertje al.

Nico:  Dik maskertje he Koos?

Koos: Ja ik had mijn maskertje al op mijn zesde of mijn vierde, ken je nagaan.

Nico:  Maar dat zeg je feitelijk wel goed. het is inderdaad zo van…

Koos: Ja dat is niet een masker van. ja niet dat ik het toen wist.

Nico:  Nee.

Koos: Maar zo moet je het zien en dat maskertje is dan ” het kind wat zich niet, wat niet zijn gevoelens uit ” en waarom niet, om zie dat maar zo: ” de waarheid kan je maar beter niet vertellen want de leugen komt in mijn wereld van toen, de leugen of de waarheid ” nee ik zeg het verkeerd: de waarheid van toen als kind zijnde is niet van: ” oh wat fijn dat je de waarheid verteld, Nee vieze teringlijer was het. Want je kan beter een leugen vertellen, want daar heb je veel meer aan,

Nico:  ja ik snap wat je bedoel.

Koos: snap je? Ik was zes jaar weet je wel zo. En dan moet je het zo zien, zes jaar en dan pik je een kinderfietsje op het Westeinde. dat kan ik me nog wel herinneren,

Nico:  Haha.

Koos: Ik was toen zes he. En dan pik ik een kinderfietsje en dan ga ik een eind rijden en ik zet dat fietsje weer weg weet je wel. maar thuis gekomen dan krijg je daar het voorbeeld he, waar mijn ouders dan in het onvermogen waren. En dan krijg ik te horen vuile, vieze tering en noem maar op en alle ziektes erover  heen vuile, vieze, tering, kankerdief. En dan wordt je echt gekwetst en dan reageer je. Weet je wel. maar er zit nog meer gevoel aan. want er zit gevoel in  dat je ouders die blijven maar boos en je vader die durf je niet meer te zien, dat gaat allemaal spelen. maar in een normaal gezin had het toch anders gegaan.

Nico:  Ja.

Ik denk je kan het mooi vertellen Koos. je heb het goed onthouden wat de psychologen je in het oor hebben gefluisterd . Ja en dat geeft je dan het recht om kinderen te vermoorden, verkrachten, te mishandelen om ze daarna te dumpen als oud vuil. Ik denk: ” pleur op met dat slap geluk. je heb willens en wetens die kinderen vermoord. En als je niet gepakt was, er nog veel meer vermoord zou hebben.

Koos: Hoe denk je dat het anders gegaan zal zijn dan?

Nico:  Ik denk dat je veel meer normen en waarden had geleerd natuurlijk en veel meer liefde en geborgenheid had gekregen in een normaal gezin.

Koos: Precies als mijn vader nou had gezegd: ” kom is hier, besef je wel wat je dat aangedaan hebt.”  Die had net zijn fietsje gekregen, dan was ik het misschien gaan halen dan had ik er heel erg spijt van gehad en dan had ik het gevoeld. maar nu voelde ik alleen maar  “hun” Hij is een dief,een dief en vuile tering en  kanker en ik dus weet ik het wat en ze waren er bood om. Dus ik was met hun bezig en niet met het kind snap je?

Nico:  ja ja.

Koos: Zo is het thuis geweest.

Nico:  Ja je heb heel wat mee gemaakt Koosje.

Koos: En dat was ik, dat gezin spoorde niet voor een meter.

Nico:  Nee natuurlijk niet.

Koos: Echt.

Morgen meer over de familie Hertogs.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s