Stoppen met de criminaliteit en trouwen was helaas een tijdelijke oplossing.

Nadat Dick Willard mij thuis  had afgezet en met hem een afspraak maakte voor de volgende dag, om eens te kijken wat de mogelijk heden waren. Waar ik al die tijd in de gevangenis heb kunnen over nadenken. De  conclusie die zich opdrong was: Nico hand tegen de muur.

Tussen lezen en in de praktijk brengen is een groot verschil. Er kwam heel wat voor kijken. In de eerste plaats de investering. Hoe kom ik aan een besloten vennootschap, of een naamloze vennootschap een kantoor ruimte op een goede locatie. Ik begreep al snel dat je geen kantoor in het Schilderswijk moet beginnen. De meeste  kantoren of winkelpandjes hadden al menigmaal een deurwaarder  aan de deur gehad. Zo pandje is dan al besmet, wat betreft levering van goederen. Maar ik heb later toch wel wat bedrijven in het Schilderswijk gehad. Het voorkomen was uiteraard van groot belang. het gokken vond ik belangrijker dan mijn uiterlijke verzorging in die tijd, en ook in de gevangenis keek je daar niet naar om Voor wie?  Er waren toen weinig aantrekkelijk vrouwen aan het werk in de gevangenis. Wat later in de jaren tachtig  toch wel anders was geworden. Toen liepen er wel een paar rond waarvan je dacht: “die kan een vuurtorentje aanpakken”  Nee een kapper moet er aan te pas komen en vooral de kledingdracht was heel belangrijk.Dick had  op dat moment geen geld En de kosten waren behoorlijk groot, het zou betekenen dat ook ik geen geld meer zal overhouden. De volgende dag gingen we maar eens op pad om te kijken om wat te verdienen. Eerst even langs de hoeren, Dat was alweer tien maanden geleden, en  hoeren hadden een enorme aantrekkingskracht op mij. Niet allen lichamelijk maar ook geestelijk, ik wilde van alles weten over hun werk. Het is misschien gekomen doordat ik als een jongen van acht jaar de stoepjes van deze dames sneeuw vrij maakte in de wintertijd voor het bedrag van een gulden. In de Nieuwe molstraat waar ik voor detentie tijd veel kwam gokken, en daar veel bekende Haagse penoze daar  hun trefpunt hadden. Tinus Fens was er als kind in huis en de gebroeders Ben en Henk Bouchart. Tinus leerde ik kennen toen ik bij de lompen en metaal handelaar werkte bij Dorus Toetenel. Hij kocht via bemiddeling van Dorus een groot aantal Beretta pistolen  waarvan ik er een achterover drukte.Hij woonden toen in de Geinstraat samen met zijn moeder, broer Frans en zuster Trees en zijn jongere broer Albert  Zijn vader was in die tijd overleden en moeder woonden nu samen met Kees de Ridder eveneens een lompen en metaal handelaar die veel zaken deed met Dorus Toetenel.  Tinus en Frans reden in die tijd allebei met een auto die je wel spectaculair mocht noemen een Chevrolet Stingray  in de kleur rood en blauw. Was even wat anders dan een Volkswagen of een Opel die je dagelijks langs zag komen. was daar wel gezond jaloers op. Tijdens een gesprek werd er gevraagd of ik niet aan een vals rijbewijs kon komen. Ben zei: “mijn broer word steeds aangehouden als hij zijn vrouw naar Katendrecht brengt hij heb geen rijbewijs.” Ik ga me best doen was mijn antwoord. Aan Tinus vroeg ik of hij nog van die schietijzers had. Hij zegt:  ik heb er nog acht liggen neem ze maar mee en betaal later maar. Dat was niet tegen een doven gezegd. Nog geen 48 uur vrij en ik was al weer bezig met de criminaliteit. Ik dacht direct aan Sjaak, die had toen een vals rijbewijs toen hij de auto huurden in Spanje. Die ga ik morgen eens opzoeken samen met Dick. Daar aangekomen zegt Sjaak:  “krijg nou wat,gister zat ik nog aan je te denken en nu sta je op de stoep,ongelooflijk kom er in” Hoe gaat het? Ik hoorden dat je vast had gezeten? ja, inderdaad eergisteren vrij gekomen.ik vroeg wat Sjaak aan het doen was, of hij werkte? Hij zegt: “kijk Nico je heb werk paarden en sier paarden” ik ben een sier paard waarop we gezamenlijk hard moesten lachen. Wat doe je dan voor de kost, was mijn volgende vraag?. Ach ik rommel hier of daar wat, beetje gestolen auto,s en wat heling, ben inmiddels getrouwd en heb al een zoontje van vier maanden. Dat heb je snel gedaan, waar is je vrouw  en die kleine? Die zijn naar het consultatiebureau, ach het gaat goed zo Nico. Ik verdien goed de kost. Klasse jongen zei ik. Maar ik kom niet alleen jou bezoeken, omdat ik je zo graag wil zien, ik ben opzoek naar rijbewijzen. Hij zegt: Nou dan ben je op het goede adres, hoeveel wil je er hebben. Ik zeg hoeveel! ja om te beginnen twee, en dan nog hangt het af van de prijs. Hij zegt: Ik kan aan paspoorten  rijbewijzen en kentekens komen allemaal echte he, geen valse, zijn gestolen uit het post kantoor, ik weet niet of hij ze nog heb, maar ik ga voor je kijken.Morgen weet je het, we dronken nog wat en wisselde wat gesprekken over de bajes en diefstallen in Spanje, en gingen weer op weg naar huis en met de mededeling dat we morgen terug kwamen. Onderweg zei Dick, die paspoorten wil ik wel hebben als de prijs gunstig is. We zien het morgen wel Dick. eerst maar eens zien of hij ze kan leveren. De volgende dag komen wij weer aan bij Sjaak thuis. Zijn vrouw deed open met de kleine in haar arm, een leuke vrouw, lang blond haar met een Barbie gezicht,  ook de kleine zag er goed uit.Kom maar binnen zei ze. Sjaak is even melk aan het halen. Sjaak kwam al lachend binnen en zei; “je bent er vroeg bij joh,” Maar ik heb wat voor je, en gooiden een tasje op tafel met daarin 15 paspoorten 13 rijbewijzen en 32 kenteken bewijzen. En hij zegt: “rechtstreeks van het postkantoor”de paspoorten kosten 400 gulden per stuk de rijbewijzen 200 per stuk en de kentekens 500 per stuk,en dan wil ik er ook iets aan verdienen zei Sjaak. En als ik ze allemaal neemt? Wat kosten ze dan? En wat wil jij er dan aan verdienen? Met een honderd of vijf ben je toch wel tevreden? Waarop hij antwoorden; “daar kan ik mee leven”  Maar ik moet het wel eerst aan die jongen vragen. Waarop ik zei haal hem maar op dan koop ik het hele zooitje. Sjaak zei, wacht even ik zal hem even halen. En wie kwam er binnen! Gerrit S waar ik  mee vast had gezeten in de Sprang.Ja,de wereld is klein. Het schijnt dat ook de Sprang voor hem, niet schokkend genoeg was om wederom na zijn detentie  verder te gaan met zijn criminele activiteiten. Wij  kwamen snel overeen voor 19,500 en Sjaak 500. Ik zei:  ik betaal nu 5000 en het restant vanavond of morgen” Waar beiden elkaar aan keken,en Sjaak zei: ik sta borg, geen probleem.( Het restant is de volgende dag dan ook betaald, en zelf nog wat kinderkleding voor Sjaak zijn zoontje gekocht.) En  zo gingen we op weg naar Den-Haag  met wetenschap dat ik net een paar dagen vrij was, en mijn alweer schuldig had gemaakt aan  het kopen en verkopen van vuurwapens en het kopen van gestolen paspoorten,rijbewijzen,en kentekens,en vroeg me af waar ik mee bezig was.Ik maakten de afspraak met Dick, dat wij het eerst verkopen en dan pas de winst gaan delen. Dick zag er op dat moment niets in om het restant nog aan die jongens te betalen. maar ik zei; laten wij dat nou niet doen. straks komen zij misschien nog goed van pas. Bennie nam al de rijbewijzen, de kentekenbewijzen verkocht ik aan een bekende autohandelaar. De paspoorten waren moeilijk om te verkopen maar een paar weken later verkocht ik ze alsnog voor een habbekrats. In elk geval was er een aardige winstmarge opgemaakt. Ik bespreek met Dick wat mijn plannen zijn wat betreft de besloten vennootschap. Dick had daar hele andere gedachten bij waar ik mijn niet in kon vinden. Ik zei:  “dan ga ik het alleen doen” Nou dat vond hij prima en zei nog:  Is het wel verstandig om het roer alleen in handen te houden misschien raakt het schip wel van koers dan. Ik zeg; Ik zie het wel Dick, ik ben er voor mezelf nog niet helemaal uit.

Die avond  bezocht ik nog even de Doubletstraat . Bezocht daar weer het zelfde meisje Hennie. Zoals ik al eerder had gezegd. Ik was op jonge leeftijd al geobsedeerd door hoeren. Het was niet alleen om de seks maar ook het geestelijke wat mijn op de een of andere manier aantrok.  En die nieuwsgierigheid kosten altijd meer geld dan de werkelijke daad. De meest gestelde vragen waren: Waarom? Hoe ben je erin terecht gekomen? Wanneer ben je ermee begonnen?  Ik bleef vaak urenlang binnen en kwam dan zowel lichamelijk als geestelijk voldaan weer naar buiten.

Thuis aangekomen. Iedereen sliep al. En op mijn bed liggend ging ik nog eens mijn gedachten overwegen. Ik kon kiezen voor de criminele kant, iets wat voorhanden lag.  Maar! Inzien dat je in een vrij uitzichtloze situatie zit en daar iets aan willen doen, zijn uiteraard voorwaarde om een kleine kans van slagen te hebben. Ik was natuurlijk een leek wat oplichten betreft en er kwam toch meer voor kijken dan ik had gedacht. Mijn geest begon overuren te maken. Omdat ik zelf uit de gevangenis ben vrijgelaten, weet ik hoe moeilijk dat is te verwerken. Ik had het geluk dat ik ergens naar toe kon en een familie had en waar mijn moeder klaarstond om  mijn te steunen. veel gedetineerden die vrij komen hebben dat niet. Ik merkte ook wel dat de familie me toch gingen zien dat ik een crimineel was. ja, dat ik een van hen was, en dat ik hier feitelijk niet thuis hoorden.Iets wat ik wel kon begrijpen. Mijn moeder dacht daar anders over. De volgende morgen werd ik pas om negen uur wakker, iets wat mij zelden overkomt. Op mijn moeder na was er niemand thuis. Ze gaf mij koffie en wilde graag een gesprek aangaan. Wat ben je plan was haar eerste vraag? Dat weet ik nog niet was mijn antwoord. Het is toch niet de bedoeling je leven weg te gooien met gevangenis in en uit? Ja dat is waar maar dit leven geeft mijn een bepaald gevoel van vrijheid. Om te doen en laten wat ik zelf wil doen. Al die regeltjes en verplichtingen zie ik helemaal niet zitten. En werken zie ik niks in, want wie wil een ex gedetineerden in dienst nemen? nee mam ik zie wel hoe mijn verdere leven gaat verlopen. Floris is hier geweest en die zoek een opperman in de straatmakerij. Waarom ga je het niet proberen je doet er mij een groot plezier mee. Ik zeg: ‘ ik denk er over na” Maar nu moet ik weg. Ik hoefde niet weg, maar het verdriet in mijn moeders ogen kon ik niet aanzien. Mijn moeder was voor de buitenwereld altijd de opgewekte vrouw, altijd lachen en het leven nam zoals het was. het was niet altijd even makkelijk voor haar met negen kinderen en een man die vaak dronken was. maar dan zette zij gewoon haar masker op. Die  avond is er een verjaardag bij ons thuis, ik denk laat ik er maar bijzijn. Een nichtje van mijn zwager is daar ook aanwezig, en voor het eerst in mijn leven voelde ik vlinders in mijn buik. Gevoelsmatig dacht ik dat kan wel eens wat worden. Mijn interesse was groot. Vroeg wat ze deed voor de kost? Waar ze werkte. Hoe laat zij moest beginnen. Dat vroeg ik niet voor niks. Ik wist immers al dat ze bij Dungelman de schoenenwinkel werkte en dat ze daar met de bus naar toe moest. En ik al een auto had. Dus Nico stond vroeg in de morgen bij de bushalte. Van het een kwam het ander. Ging toen ineens wel in de straatmakerij werken en alle criminele gedachten waren voor een tijdje verdwenen. Huurden een woning naast mijn moeder een grote dubbele etage. Had het enorm naar mijn zin in de straatmakerij, Ja, ik had het echt naar mijn zin met mijn verkering. Ik kan mijn herinneren dat wij voor een nieuw bankstel gingen kijken, en het geld waardeerden wij stelden het een weekje uit misschien dat het dan wat goedkoper zal zijn geworden. twee weken later was dat ook het geval in plaats van 18,50 gulden nu voor 16,50 gulden. We gingen trouw plannen maken. Alles was in kan en kruiken drie maanden later vond de bruiloft plaats. Het jaar erop waren wij  vader en moeder geworden van een zoon die wij pascal noemde.Deze geboorte was toen wel een van de mooiste momenten uit mijn leven. Ik kwam in de ziekte wet terecht een meniscus operatie. Werd afgekeurd. Samen met een familie lid van mijn vrouw John Dusbaba en zijn zwager Jan gingen wij in de koffer bak-handel, een gouden handel bleek achteraf, barometer klokken Engelse pub spiegels. horloge,s porseleinen beelden en plantenbakken en tegen het sinterklaas tijd verkochten  we vuurwerk. Ik denk dat wij de eerste waren in die tijd om pakketten te maken met een prijslijst erin van 69.50 voor 39.50 of zoiets. Dan krijg ik onenigheid met Jan. Feitelijk helemaal om niks. Ik ga mijn eigen weg. Ik wist toch alles beter dacht ik.Maar! het is de grootste fout geweest in mijn leven. het enige waar ik ooit spijt van heb gehad. En wat mijn nog steeds pijn doet.

Kom ik morgen op terug.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s