In het huis van bewaring in Haarlem werd mijn net werk groter en groter.

Laat in de avond kwam ik aan in het huis van bewaring de koepel in Haarlem.Het was ruim acht jaar geleden dat ik gedetineerd was geweest. De Koepel dat was even iets anders dan de Sprang. Een groot rond gebouw. Het was er doodstil. Slecht twee bewaarders waren zichtbaar. De badmeester was niet zo aardig, waarschijnlijk dat het voor hem ook een latertje ging worden. Want er stonden  nog drie medegedetineerden om gevisiteerd te worden.

koepel haarlemGelukkig was de badmeester wel makkelijk. Ik had mijn al een klein beetje voorbereid dat ook ik wel gearresteerd zou worden ondanks de belofte van Ton dat ik mijn daar geen zorgen over hoefde te maken. Mijn tas had ik in elk geval al klaar staan met daarin wat kleren  een paar pakjes rookwaren, toilet artikelen , schrijfblok postzegels en een paar pennen ook mijn schaakstukken. Het zijn de eerste behoefte die  daar nodig zijn.                         Ik mocht naar de derde ring, “ik vraag: Kan ik geen cel krijgen op het vlak ” Ik heb last van mijn knie. Daar beslist de doctor morgen over, door lopen derde ring. Nou dat beloofde niet veel goeds. In de Sprang waren ze toch wel wat aardiger. De cel viel niet tegen, er was geen opklap bed aanwezig wel de bekende po. Heb u wat schoonmaak spullen vraag ik op dat moment aan de onaardige bewaarder. Morgen ben je de eerste was zijn antwoord. Even vlug een brief schrijven (want het licht gaat uit om tien uur )naar het thuisfront om te vertellen waar ik was opgesloten. En dan maar gaan slapen  en zie morgen wel weer verder. Van slapen kwam weinig terecht.  En dacht: Nu heb ik alles op de rails staan en zit ik weer vast. Ik weet zeker als ik met de kofferbak handel was door gegaan,en bij mijn vrouw en zoon was gebleven ik nu niet weer had vast gezeten. Hoe dom ben ik geweest maar ik besefte dat dat in het achterste van een paard kijken was.  Ik zat nu vast met in gedachten dat ik een onbetrouwbare Javaanse vrouw thuis had  zitten. In de Sprang had ik geen vrouw en hoefde daar dus ook niet aan te denken. Het zijn de bijkomende zorgen als je vast komt te zitten Getrouwd zijn en kinderen hebben. Dan was er nog een probleem met de veiling ik moest als directeur natuurlijk wel elke week tekenen voor alles en nog wat. Advocaat Schuring gaf mijn nou ook niet echt het gevoel van…… Die zat te slapen tijdens de voorgeleiding bij de rechter commissaris. De volgende ochtend ga je automatisch bij het openen van de deur kijken of je een bekende tegen komt. Nou daar was geen gebrek aan veel Surinaamse jongens die ik van buiten goed mee omging. Jan Poelgeest de oude brandkast kraker die veel met Aage had gedaan. Dus dat waren de jongens die je wel helpen bij de eerste behoefte.En wat de mogelijkheden waren.Tijdens het tanden poetsen zij een man die ik nog nooit had gezien. ” wil je mijn scheermes lenen” verbaasd over zijn vriendelijkheid, keek ik hem aan en zei: “nee dank je wel” voordat ik verder wat kon zeggen hoor ik.” He met dat soort mensen praat je niet”Die kerel heeft kinderen verkracht. Ik zeg; ; ik geloof dat ik jou niet ken”‘nee maar ik jou wel antwoorden hij. Jij heb een tomaten bedrijf in het Westland en  jij zit voor een brandstichting. Ik was stomverbaasd! Aanvaard worden omdat ik medeplichtig was aan een brandstichting. Het was hier duidelijk anders dan in de Sprang. Waarschijnlijk had dat toch te maken met de jeugd. Ik zit nu tussen de volwassenen. De gevangenis heeft een soort sociale hiërarchie. En ja ik weet het verkrachters en kindermoordenaars staan onder aan de ladder. Ik liet hem maar verder lullen. Maar dat het zo snel ging waar iemand voor zat, dat verbaasde mijn wel. Na een week was ik wel vertrouwd met de gang van zaken. Ik ontdekte dat er een gedragscode bestond, ongeschreven regels, die het gedrag achter de tralies bepaalden. Een gedetineerden die de code schond,kon verwachten dat hij zowel door de gedetineerden als bewaarders werd aangepakt.De gevangenis word vaak gedomineerd door een hand vol gedetineerden die geld hebben en een gewelddadige reputatie. Bij binnenkomst vroeg ik aan de onaardige bewaarder om schoonmaak artikelen. Tot mijn stomme verbazing ging de deur open en die zelfde bewaarder zei: “loop maar even mee” daar staan de schoonmaak spullen, maak je cel maar schoon daarna kom ik je even intake. Het was een complete verkeerde indruk die ik bij binnenkomst had gemaakt. Het was een aardige vent. En bezorgde mijn binnen zes dagen een baantje in de spoelkeuken. Dat was zeven dagen in de week werken,  wat dus een enorme vrijheid betekende.Ik regelde bij de BSD dat ik twee keer per week bezoek kon ontvangen in verband met mijn bedrijf. Met het thuisfront viel het allemaal wel mee, zij kwam elke week op bezoek en ik kon de handtekeningen plaatsen die nodig waren om het bedrijf draaiende te houden. Ik begrijp nog steeds niet waarom ik het heb gedaan maar Wonnie vroeg mijn tijdens het bezoek om te trouwen. Mijn compagnon maakte mijn gek kom op joh kunnen wij ook even  met een paar  jongens getuigen zijn. Nou ik ben dus getrouwd in de Koepel. Moet er nog om lachen.  In de spoelkeuken werkte ik met een Turkse man samen. Die was gearresteerd voor drugs dat via de Turkse ambassade ging. Hij was vrachtwagen chauffeur. en leverde in de ambassade daar in Amsterdam, in opdracht van een bedrijf meubels af die alleen even gevuld waren met hasj  zonder zijn medeweten. Hij werd vlak voor  Kerstmis vrijgelaten. Toen ik zeven maanden later werd vrijgelaten hebben wij veel zaken samen gedaan. Het netwerk was weer groter geworden. Ik kan en wil hier niet verder op ingaan. Tot heden van vandaag heb ik nog steeds contact met hem. En is hij zelfs hier in Thailand mijn twee keer  komen bezoeken.. En ik hem in 2003 enkele dagen en in 2004 heb ik hem een weekje bezocht. Verder trok ik op met met Glen een Surinaamse jongen waarvan ik leerde hoe ik een stichting kon oprichten en de BTW kon terug vorderen. En ook met Jan P trok ik samen op. De rechtszitting viel niet helemaal tegen eis twee jaar uitspraak vijftien maanden. Een kerstcadeau zullen we maar zeggen. Ik ging direct aan de slag voor een straf onderbreking van 48 uur voor het bedrijf. Wat ik ook direct kreeg. Glen had mijn gevraagd om even wat Hasj mee te nemen die op dat moment ook in de spoelkeuken werkte.Helaas had ook een bewaarder meegeluisterd. Bij terugkeer in de gevangenis werd ik gevisiteerd en betrapt voor het smokkelen van contrabande. Baantje in de spoelkeuken kwijt. Het was niet anders. Er gebeurde voor de rest maar weinig soms een klein vecht partijtje. en op een dag een snijder die  in zijn arme had gesneden voor wat aandacht.  De winter vloeide over in de lente en toen de zomer bijna ging plaats maken voor de herfst moest ik bij de directeur komen.Ik denk; ” wat heb ik nou weer gedaan.”Het was een directeur uit Warnsveld van het open kamp. Na een kort gesprek waarin hij zei: “dat heb je mooi verknald dat hasj binnen smokkelen.’ Ik zei: “ik heb dat al aan de directie verteld ik heb nooit geweten dat het in mijn zak zat. dat moeten ze erin hebben gedaan toen ik bij iemand op bezoek was.” Hij zegt: nou laten we daar maar niet verder over praten, Hoeveel tijd heb je nodig om je spullen te pakken, dan neem ik je mee naar het open kamp. Ik kijk hem verbaasd aan en zegt; “ik wil ook wel zonder spullen mee gaan hoor” Zorg dat je binnen twintig minuten weer beneden bent. Nou als een raket ging naar boven. Herman N die enkele dagen daarvoor was binnen gekomen voor een schietpartij gaf ik al mijn kantine spullen die een dag eerder waren geleverd. Waar hij uiteraard erg blij mee was. Met een schat aan criminele informatie ( hoezo? is de bajes de hogeschool van de misdaad)  In de privé auto met de directeur op weg naar Warnsveld. Onderweg stopt hij bij een benzinestation,  geeft hij mijn geld wat hij had ontvangen van de administratie. En zei: “‘ als je wat wil kopen ga je gang” heel even dacht ik aan weglopen. maar dacht tegelijkertijd wie zijn kont brand moet op de blaren zitten. In al mijn detentie,s ben ik nooit ontsnapt. Terwijl er altijd die mogelijkheid heeft bestaan. In Warnsveld aangekomen was het net een paradijs. Geheel vrij kunnen rondlopen. het eerste weekend mocht je niet op verlof maar wel bezoek ontvangen. waar ik dan ook gebruikt van maakte. Ging werken bij een straatmaker in Zutphen. met de toepasselijke naam. ” Straatmakersbedrijf De Klinker ” Om half acht beginnen je werd dan opgehaald door het bedrijf. Om vier was je klaar en om vijf uur werd je opgehaald. Dus had je ruim een uur om boodschappen te doen. maar ook tijd om het sekshuis in te duiken. nou ja sekshuis een sigarenwinkel met escort service en met een privé kamer achterin de zaak. Een menig uurtje daar door gebracht. In de avond uren gezamenlijk eten en dan was je vrij om te doen en laten waar je zin in had. jan Poelgeest zat er ook die werkte bij een timmerman. Twee Molukse jongens die met het restant uit te zitten van hun treinkaping. Aardige gasten konden goed koken  en lieten daar ook de andere medegedetineerden van mee genieten.Ik  heb ze nog weleens opgezocht in Helmond maar daar kwam je moeilijk tussen. Toch een hele andere wereld.Ik vroeg aan de directeur om een straf onderbreking van een dag om dat er wat moeilijk heden waren met het bedrijf. Die kreeg ik wel begeleid. Mijn mentor ging met mijn mee naar de veiling  en die was zo onder de indruk van het geheel. Dat bij terug komst  in het open kamp zijn rapportage van die dag aan mijn liet lezen. Waarin ik zag staan dat indien er moeilijkheden met het bedrijf zich zou voordoen dat ik dan altijd de gelegenheid moet krijgen om dat op te lossen. Nou daar maakte ik dankbaar gebruik van. Een week later zei ik tegen de directeur: ‘mijn compagnon is overspannen en die moet echt op vakantie”Dit houd hij niet langer vol.”het probleem is dan wie gaat de uitbetalingen doen aan het personeel?  “Ja dat weet ik ook niet zei hij. En hoelang gaat hij op vakantie.? “Ik zeg zeven weken. Zeven weken? Hij viel bijna van zijn stoel. En zeg ik heb nog nooit zeven weken vakantie gehad. Ja maar hij heb zo hard moeten werken de afgelopen maanden Ik zeg kan ik dan niet vrijdagmorgen op verlof in plaats van de avond. Hij ging erover nadenken. Op donderdagavond tijdens de warme maaltijd  zegt hij: ‘schiet je op van Empel de trein gaat om zeven uur ik breng je wel even naar het station.” Ik denk wat is dat nou. Ik dacht vrijdag morgen’Onderweg. Hij had geregeld dat ik zeven dagen strafonderbreking verdeeld in een dag per week. en dan zeven weken lang. Wel die zeven dagen na zitten. Maar dat was geen straf. ieder donderdag avond naar huis en zondagavond om zeven uur weer terug. En dan eindelijk echt vrij. Om mijn  voornemens  te bewerkstelligen om eerst van een  leuke vakantie  te gaan genieten in Thailand. Waar ik dan rustig op mijn gemak kan voorbereiden op nieuwe criminele activiteiten. Die dus echt veel geld moet gaan opleveren

Advertenties

2 gedachten over “In het huis van bewaring in Haarlem werd mijn net werk groter en groter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s