Groot verlies! De firma WHOSA failliet verklaard.

In Thailand  en zittend aan zee en opnieuw doorleefde herinneringen begon ik te begrijpen hoe schaamteloos ik  mijn leven had verziekt. Vrouw en kinderen in de steek had gelaten. Waar ik zo trots opwas. En alleen maar voor geld en hoeren.                                                                                     Schaamte had mij er steeds van weerhouden tijdens mijn detentie om mijn lieve moeder te bellen. Op de een of andere manier gaf mij dat een onuitsprekelijke pijn die ik toch soms al voelde, had versterkt. Ik herinner mij hoe mijn moeder met opgeheven hoofd mij in de  Sprang kwam opzoeken. Ik vond het een vernedering voor haar, waarom moest een van de fijnste vrouwen in de hele wereld lijden, door mij toedoen terwijl zij aan niets schuldig was dan dat zij mij op de wereld had gezet. Het sneed door mijn ziel toen ik mij realiseerde hoeveel pijn ik haar had bezorgd. Voordat de zon onderging stapte ik op en liep het strand af richting soi 10. En besloot haar te bellen. In jaren had ik haar stem niet gehoord en ik wachtte voor het eerst echt zenuwachtig tot de telefoon werd opgenomen. Mama, ik houd van u vergeef mij alstublieft!’ Ik hou ook van jou en ik ben trots op je zei ze”Trots op mij? Hoe kon dat vroeg ik mij af? Ik kon nauwelijks wachten om terug te vliegen en haar te omhelzen. Het vreemde van alles was; dat zulke momenten zich soms aandrongen, maar ook weer na een half uurtje de knop kon omdraaien het masker opzetten en even vrolijk weer verder met mijn gedachten gaan hoe ik nu het beste weer kon gaan oplichten. Ik had een perfect plan. Wat later dan ook lukte. Maar wil het niet op de site zetten. Ik verwijs naar het boek Haagse Penoze.

nico.van empel 007Ik was met Wonnie daar en haar uiterlijk deed vermoeden dat ook zij een Thai was. En veel buitenlanders haar wel zagen zitten. En dat vond ze wel mooi. Ze zei zelf: “als we hier blijven kan ik genoeg verdienen.” En dat meenden zij uit de grond van haar hart. Maar dat zag ik niet zitten om op dat moment te gaan vestigen in Thailand. De tijd was daar niet rijp voor. Daar blijven zou betekenen dat ik er maar alleen op achteruit zou gaan. Ik zag toen nog het leven, van lang leven de lol, zuipen en hoeren en snoeren.Het geld zou net zo snel oplossen als een bruis tablet in een glas water. En ik had een vrouw bij me waar ik totaal niks voor voelde. ja in het begin vond ik haar wel lekker. Maar het was niet houden van. Hoe kan je van een vrouw houden die haar werk als hoer belangrijker vind  en daar ook van kon genieten. Haar uit het leven halen, maar dan toch blijkt geeft dat ze het werk toch wel leuk vind om te doen. Nou mijn zege had ze. Ook in Thailand heb ik dat niet een keer gezien, nee wel honderden keren. Die een meisje met goede bedoelingen   uit de seksindustrie halen. Een huis voor haar laat bouwen, ” liefst met zwembad” haar een auto geeft en zelfs de familie onderhoud. En eenmaal dat in bezit hebben, want hij kan niets op naam krijgen. de dames toch weer de keuze maken van: “Bedankt joh maar ik ben je zat, ik ga weer naar Pattaya” Op naar het volgende slachtoffer. Die mensen zijn totaal aangeslagen en komen zonder geld weer terug naar land van herkomst. Maar ook honderden die na zo klap het niet meer  aan kunnen en zelfmoord plegen. Het zijn de mannen die niet hebben willen luisteren, die geen nee konden zeggen. Die met open ogen er zijn ingetuind. Zoals er vele bedrijven met open ogen er zijn ingetuind van mijn mooie  praatjes. Misschien is dat mijn voordeel geweest dat ik al weer zestien jaar bij mijn vrouw bent. Terug naar Nederland waar ik direct op weg gaat om mijn moeder te bezoeken. En daar met een Javaanse vrouw kwam aanzetten. Ik was blij dat ik haar weer zag. En kwam vanaf dat moment meerdere keren haar bezoeken. Uiteraard was de volgende stap mijn zoon te bezoeken maar wel zonder Wonnie. Dat was een moment dat pijn doet.En beseft dat je een kind veel verdriet doet. Een kind is altijd de dupe van een mislukt huwelijk. maar helaas komt dat besef pas als de echtscheiding heeft plaats gevonden. dan een onaangename verrassing bij de bank aangekomen om het geld op te nemen van de veiling. Kreeg ik te horen : sorry meneer van Empel de belasting heeft beslag gelegd op u rekening” Dat was even slikken.razend snel ga je dan denken: : ” wat moet ik veilig gaan stellen”Auto van naam af, zorgen dat er geen geld voor handen is. De bedrijf busjes snel verkopen. Naar Westland rijden of er nog wat aan te doen is. Maar dat was niet het geval, wij mochten geen mensen meer leveren. En dan maar afwachten wat er gaat gebeuren. Voor het eerst in mijn leven kreeg ik te maken met een curator. Ik had mijn weer in laten schrijven in de Gabriel-Metsustraat  een kamertje met een bed en waar de vlooien je om de oren vlogen. De curator komt en neem hem mee naar boven. Die zei: “wij kunnen beter even buiten praten het is nogal warm hier binnen”Innerlijk moest ik natuurlijk lachen. Buiten ga ik op straat zitten en hij zegt: “ja dat is ook niet de bedoeling”Dan maar naar de koffietent. Hij besteld twee koffie en begint met vragen. Heb u geld? Nee. Heb u een auto? Nee? Heb u een huis op naam? Nee. Heb u sieraden? Nee. wat heb u dan wel? Ja helemaal niks ik kan die koffie nog niet eens betalen. Waar zijn dan al die centen gebleven die u op de veiling heeft verdiend? Ja uitgegeven bij de hoeren en veel gokken. Hij zegt: Nou ja er is weinig meer te halen, als ik u zo aanhoor bent u failliet. Ja dat denk ik wel. U hoort nog van mij en geeft me een tientje om de koffie te betalen. het restant stopte ik in mijn zak en gaf hem een hand en ze: “dan wens ik u een prettige voortzetting van deze dag. Hij keek me aan en zie hem denken “en mijn wisselgeld dan” hij liet het er maar bij. Veertien dagen later was het faillissement uitgesproken. ” opgeheven wegens gebrek aan bate.”Firma Whosa bestond niet meer. De zelfde naam zou ik in 1998 wederom gebruiken. Tijd om de banken te gaan oplichten. En meer aandacht aan haar nichtje Carla te besteden waar ik inmiddels al een relatie mee heb.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s