Opweg naar het vliegveld. Voor een meeting. Een kleine aanpassing van uiterlijk kan geen kwaad.

Afscheid nemen van vrouw en kinderen. Het doet altijd pijn. Ongeacht wat het ook voor een afscheid is. Gelukkig is het niet voor een lange tijd. Als het mee zit twee dagen of vier dagen in zijn top. Er moet toch brood op de plank komen. Thuis zitten kost geld.

Toen ik in 1996 zes maanden in de Waag verplicht verbleef. (Centrum voor Ambulante Forensische Psychiatrie in Utrecht) Zei de psychiater dat afscheid nemen altijd pijn doet. Zowel op een verjaardag, bruiloft of een feestje. Ze hadden daar wel meer van die gekke uitspraken. Degene die daar ook hebben gezeten weten zondemeer het woord relativeren zich nog wel te herinneren. Je werd er bewijzen van spreken mee doodgegooid met dat woord. Mijn inziens is: te doen wat je te doen heb. En er op vertrouwen dat afstand en afscheid niet echt bestaan. Herinneringen blijven altijd bestaan.

Tijdens het rijden denk ik aan de kinderen die me een paar dagen geleden toch even keihard de waarheid hebben verteld. Ik weet dat ik het zo goed mogelijk heb geprobeerd de kinderen een goede opvoeding te geven. Maar ik blijf altijd de man die met twee gezichten leeft. De geschiedenis tekent zich erop af. Toen ik met Glenn op weg was naar de grens van laos. Kwamen we op een gesprek waarbij hij zei: ja de jongens vonden jouw altijd een aardige en sluwe gozer. En dat je altijd zo beleeft was en de juiste woorden kon vinden. Ik heb later over Clenn zijn woorden nagedacht.

Ik twijfel er niet aan dat het sociaal gezien van belang is om beleefd te zijn om rekening te houden met andermans gevoelens. Om woorden uit te spreken die doorgaans als aardig worden bestempeld. Maar diep in mijn hard weet ik dat ik geen aardige man ben. Ik ben niet altijd even vriendelijk. Ik kon bij het bedrijven van oplichten wel heel vriendelijk overkomen. Maar daar zat vaak een addertje onder het gras. Want ik ben van nature een akelig mens soms zelfs wreed zo ben ik in het diepst van mijn hart. Ik ben er niet trots op maar schaam me er ook niet voor. Het is nu eenmaal zo. In de criminaliteit is het vaak een voordeel geweest dan een nadeel. Ik heb er hard aangewerkt om mijn gedrag te veranderen. Maar ik besef terdege als de nood aan de man is! Ik de bordjes weer gaat verhangen. Maar dat terzijde.

Het waren uiteraard niet de enige gesprekken tijdens de lange rit naar Bung Kan met Glenn. Het waren leuke gesprekken. Maar ook gesprekken die minder leuk waren. Herinneringen die je al diep had weggestopt. En die weer terug op je netvlies verschenen. Herinneringen kunnen leuk zijn maar ook heel onprettig. En er waren meerdere gesprekken waaraan je liever niet word herinnerd. Maar er waren ook intressante gesprekken.

Ik vroeg hem over de geestelijke gesteldheid van zijn vriend die tot levenslang is veroordeeld. Het antwoord verbazende me niet. Het is een afschuwelijke straf maar voor sommige is het beter dat ze nooit meer vrij komen. Maar zijn vriend die weet niet meer beter en denkt allang niet meer aan een terugkeer in de maatschappij. De gesprekken over Jules lie waren wat anders. De lol die ze samen in Phuket hebben gehad kan je een boek over schrijven.

Uiteraard kreeg ik wat persoonlijke reactie, s. Waarvan ik er een paar  interessant vond. Na een behoorlijk lang gesprek op Skype over Jules Lie. Hebben we een afspraak gemaakt. Hij land over 45 minuten  Naar het vliegveld rijden duurt langer dan zijn vlucht. Het is slecht 55 minuten vliegen.Gelukkig niet zo lange rit als met Glenn. Even voor de duidelijkheid Glenn is niet zijn eigen naam. Maar sommige wisten wel terdege wie ik bedoeld.

Jules strooide met geld. Het kon niet op. Een huis bouwen was niet genoeg. Hij kocht een stuk grond en liet er een prachtige villa bouwen. Met uiteraard een zwembad. Maar dat vond hij niet genoeg. Hij kocht er nog een aantal percelen grond bij. Was die hele straat bijna van hem met alleen aan de voor en achterzijde nog twee stukken grond. En nog zo zelfde villa ernaast laten bouwen. Er werd aan hem gevraagd waarom zet je nou twee huizen neer dan? Ja, Mot en ik (zijn vriendin haar naam is Mot) lopen nogal eens in onze blote reet door het huis en als ik dan visite uit Holland heb kan dat niet en daarom heb ik nog maar een huisje laten bouwen. Tja geld speelde geen enkele rol. En vrienden ja die kwamen aan de lopende band bij hem langs.Waarvan de meeste al dood zijn. Ja Jules was van een inbreker een top crimineel geworden. De andere kant van de medaille is dat hij ook door de toenmalige AIVD werd ingezet. En dat met zijn dood moest bekopen. Het heeft me trouwens tot vandaag verbaasd dat er nooit een coldcase heeft plaats gevonden. Of willen ze deze moordzaak niet op lossen! Kom ik later op terug. Het vliegtuig is geland en ben benieuwd wat er nog meer is te vertellen na ons Skype gesprek.

Advertenties

2 gedachten over “Opweg naar het vliegveld. Voor een meeting. Een kleine aanpassing van uiterlijk kan geen kwaad.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s