Hoelang zijn de Nederlandse gevangenissen al corrupt? En zo lek als een mandje.

Je leest en hoort de laatste tijd veel over de Nederlandse gevangenissen. Corruptie, contrabande, zo lek als een mandje en ontevreden personeel. Zover ik het persoonlijk heb meegemaakt sinds 1971/72. Het begon toen om kleine vergrijpen. Maar daar bleef het niet bij. De corruptie werd met de jaren steeds groter.

De sprang 1971/72 veroordeeld tot tien maanden voor inbraken.
In 1972 wist ik in het jeugdhuis van bewaring de sprang sommige bewaarders te manipuleren met seks boekjes. De Candy, chick, Tuk Tuk en nog meer van dat. Dat waren toen nog contrabande. Maar sommige bewaarders wilde die ook graag lezen. Tijdens de wisseling van de wacht 10 uur in de avond. Kwam dan bewaarder van de Berg vragen of ik weer nieuwe boekjes had. Ja die had ik wel was het antwoord. En brutaal als ik was zei ik; heb je toevallig nog een bekertje koffie? In die tijd had je niets op cel. Je mocht overdag nog niet eens op je bed gaan leggen. Dat moest om zeven uur in de morgen opgeklapt worden. Behalve als je een dokter briefje had. Dat mocht om vijf uur in de middag weer naar beneden geklapt worden. De koffie had ik vijf minuten later en gelijk zeg ik hem woensdag heb ik bezoek dan kan het bezoek wel nieuwe boekjes meenemen. Hij zegt dan zorg ik wel dat ik het bezoek begeleid. Vanaf dat moment was van de Berg chantabel. Tijdens het bezoek gingen niet alleen de seks boekjes onder je trui maar ook drie pakjes zware schag en wat rollen snoep. Ik kreeg gelijk de baan als reiniger. Ik had geen dokters briefje nodig voor het uitklappen van het bed. Ik was verslaafd geworden aan het schaken. Bobby Fischer en Spassky speelde toen voor de wereld kampioenschap schaken. Dat werd op de televisie uitgezonden. We hadden geen televisie op cel. En die dag was er geen recreatie maar wilde toch wel kijken. Een medegedetineerden en ik konden toch kijken in ruil voor een paar seks boekjes. Een andere gedetineerden kreeg het zelfs zo ver voor elkaar dat hij via de bewaarder van de A vleugel drank binnen kreeg. Die vond zijn vrouw zo leuk. Wat die medegedetineerden toen  voor elkaar kreeg was ik heilig bij.

In 1972 overgeplaats van de sprang naar halfopen inrichting Doetinchem.

Waar een enorme vrijheid je tegemoet kwam. Ik kreeg direct een baan als melk knecht op de boerderij. Dat was een kilometer van het kamp afgelegen. Je kon daar gewoon simpel weglopen. Maar ik ben nog nooit weggelopen of ontsnapt. Wie zijn achterste brand moet op de blaren zitten. Ook hier was er een bewaarder die wel wat meer wilde verdienen aan zijn hasj verkoop wat toen net in opkomst was. De boer leerde me hoe ik het paard moest inspannen voor de kar om dagelijks het kuilvoer moest ophalen Een week later was de boer alleen aanwezig tijdens het melken van de koeien. De rest van de dag was ik alleen bezig met kuilvoer ophalen. Dick Willard en Leo Ruck kwamen dan even lang en brachten flessen Bacardi mee. De boer betrapte ons een keer en zei: als je maar niet dronken binnen komt en flessen mee naar binnen neemt. Je werkt tenslotte hard dus een beetje ontspanning kan geen kwaad. En hij nam ook maar een fles mee naar huis.

Koepel Haarlem 1979/80 15 maanden voor medeplichtig aan brandstichting.

Als je daar in de avond uren binnen word gebracht is het doodstil best wel even eng. Het is een groot rond gebouw met een begane grond vol met cellen en daarboven op drie ringen.

De volgende morgen een intake en naar de dokter voor algemene controle.Dat is in elke huis van bewaring of gevangenis een standaard procedure. Mijn ervaring met de vorige detentie, s was een voordeel. Doe gewoon dan doe je gek genoeg en probeer het beste er van te maken. Ga niet als laatste je cel in zorg dat je zo snel mogelijk het benodigde klaar te hebben voor de nacht. Vijf dagen later werkte ik in de keuken. De post die ik bijna dagelijks binnen kreeg waren nogal pornografisch te noemen naakt foto, s van verschillende vriendinnen. Als er geld was gestort moest ik bij de administratie  komen tekenen voor ontvangst.  Het personeel van de in en uit komende post vroegen dan al lachend die post die jij krijgt mag in principe niet. Maar als er een dubbele foto bijzit dan houden wij die wel achter dat vind je vast niet erg toch! Ik zeg geniet er lekker van dat doe ik ook. Vijf maanden later werd ik overgeplaats naar Het Graafse kamp in Warnsveld.

Graafsekamp Warnsveld

Dat ging wel heel bijzonder. De directeur van het open kamp kwam me persoonlijk ophalen. Dat deed hij ook wel vaker met andere gedetineerden. Zoals de twee treinkapers van toen. De regels van het open kamp waren simpel. Verplicht werken, en bij aankomst het eerste weekeinde geen verlof. Wel bezoek ontvangen zonder begeleiding. Ik ging werken bij straatmaker bedrijf de klinker. De baas van het bedrijf was een zwager van de directeur. Het verlof begon op vrijdag avond zeven uur en zondagavond zeven uur weer terug. Bij terug keer van mijn eerste verlof nam ik wat calculators mee die waren daar wel te verkopen aan de medegedetineerden. Als je de eerste keer op verlof was geweest kreeg je een gesprek met de directeur hoe je eerste verlof was verlopen. Dat gesprek vond dan plaats op je kamer (cel) Kon hij gelijk even rond neuzen. En zag de calculators liggen. Die kon hij wel gebruiken in de sigarenwinkel die hij samen met zijn vrouw runde. Dus ik zei ja neem er maar twee. Nou graag was zijn antwoord en daar ging die bolle “zoals we hem noemde” met twee calculators onder zijn arm. De volgende dag tijdens het werk kwam ook de zwager van hem. Goedemorgen Nico, heb je nog meer van die calculators. Ja hoor maar niet bij me. Je wil er zeker ook wel twee hebben? Ja graag zijn wel handig voor de boekhouding. Ik ben vanmiddag toch op het kamp dan moet je ze wel ongemerkt geven. En ik dacht voor wat hoort wat. Ik zei de volgende dag tegen de baas: kan ik vanmiddag niet gewoon om vijf uur met het busje van het kamp opgehaald worden? Het was normaal dat ik door de straatmaker busje werd opgehaald om zeven uur en om vier weer werd terug gebracht. Dat ging hij wel even regelen. En zodoende kon ik elke dag anderhalf uur vrij in Zutphen rondlopen. Daar was ook nog een winkel met seks boeken verkoop, video, s en speeltjes. Tevens een Surinaamse dame van 25 jaar aanwezig voor seksuele behoefte dus daar werd ik een vaste klant van.

Ik ging een stapje verder nu ik wist dat zowel de directie en zijn zwager chantabel waren. Ik vraag tijdens de avondmaaltijd aan de directie die altijd aanwezig was tijdens de avondmaaltijd in verband voor het keuren van de maaltijd. (dat was in die tijd normaal. Vandaag aan de dag zijn het allemaal diepvries maaltijden) Kan ik je even spreken. Ik heb een probleem. Hij zegt: ja kom straks maar even op kantoor. Een half uur later zit ik op zijn kantoor met de mededeling dat ik een nieuw contract moet tekenen voor de zaak. Hij vraagt wanneer? Ik zeg aanstaande donderdag. Hij kijkt in zijn agenda en zegt: ja dat is wel mogelijk maar dan met begeleiding van je mentor. Ik zeg:daar heb ik geen probleem mee. Hoe laat moet je dat contract tekenen? Ik zeg om elf uur en gelijk wat zaken met de bank regelen en de loonzakjes klaar maken voor vrijdag. Dan ga je donderdagmorgen met je mentor om zeven uur hier vandaan.

Donderdagmorgen: Aangekomen in Den-Haag gaan we eerst langs me compagnon waar me vrouw ook aanwezig is. We drinken eerst koffie en gaan dan naar de bank om geld op te nemen voor de lonen. Bij terug keer in huis van me compagnon kijk de mentor verbaasd naar het geld wat ik op de tafel deponeer. Het is vijftigduizend gulden verdeeld in kleine coupures. Het is voor de lonen die me compagnon morgen moet uit betalen aan het personeel. We gaan naar de groente-veiling in het Westland. Ons bedrijf Whosa leveren daar in die tijd zestig man arbeiders. Kistjes tomaten verpakken voor de export, sla blazen en komkommers sealen.Soms meer en soms minder dat was afhankelijk van de aanvoer van de producten. In de middaguren kreeg je dat te horen van Aad van de Water waar we voor werkte.

Even voor de duidelijkheid de Firma Whosa richten ik op in 1978/79 en werd later failliet verklaard. Dezelfde naam Whosa gebruikte ik wederom opnieuw toen ik voor Victor het Hooft ging werken. Dan als aannemers bedrijf.

Even een beetje praten met het personeel en dan naar Bud Holland B.V in Delft. Is een import export bedrijf van buitenlandse vruchten. Waar ik zogenaamd een nieuw contract moest tekenen. Ik zeg tegen de mentor ik ga even langs de boekhouder om het in orde te maken als u wat te drinken wil hebben daar staat de koffieautomaat en ijskast. Passant zeg ik tegen een personeel lid zet even een kistje druiven en een doos mango, s in de kofferbak. Bij de boekhouder was ik snel klaar. We gaan terug naar huis, in de auto zeg ik tegen de mentor: een kistje druiven een doos mango, s zult u wel lekker vinden. Hij zegt; nou heel erg lekker die zijn niet te betalen en mijn vrouw vind een mango zo lekker. Ik zeg die zijn bij deze dan ook voor u. Daar was hij heel erg blij mee. Hij zegt: als we straks bij je huis zijn wil ik even twee uurtjes gaan winkelen in de Weimarstraat dan kun je even met je vrouw en zoon alleen zijn. Om drie uur die middag vertrekken we met de trein met een kistje tomaten, kistje druiven en een doos mango, s. Tijdens het gesprek in de trein zegt hij: wat een geweldig bedrijf heb je opgebouwd. Ik zeg ja dat is niet eenvoudig geweest en denk je moet eens weten dat ik We zijn ruimschoots op tijd terug en zetten het fruit in de kofferbak van zijn auto. Na de avondmaaltijd kom de mentor naar me toe en zegt: loop even mee. Hij zegt: normaal mag je het niet lezen maar ik ben zo onder de indruk van het geen ik vandaag heb gezien. Ik heb daar een rapportage van moeten maken voor de gedetineerden beraad. Lees het maar even. Ik was onder de indruk het was heel positief. Het meeste wat me aansprak waren een paar regels. Indien er problemen zijn met het bedrijf Whosa is het noodzakelijk dat van justitie uit van Empel moet worden geholpen met zijn bedrijf. Ik denk nou, die problemen zijn zo gevonden hier ga ik misbruik van maken. Bij terugkomst van het volgende verlof vroeg ik aan die bolle of ik hem even na de avondmaaltijd kon spreken. ja dat was mogelijk zei hij. Kom over een half uurtje maar even op kantoor. Op zijn kantoor aangekomen zei ik tegen hem dat er een probleem voor de zaak was ontstaan. Hij vraagt me waarom wat is er aan de hand? Ik zeg me compagnon is ziek althans hij is zwaar overspannen. Moet op dokter advies rust nemen of op vakantie gaan. Hij zegt: ja dat is een goed idee om op vakantie te gaan. Ik zeg ja dat wel maar hoe ga ik de lonen aan het personeel uit betalen. Hoe ga ik zorgen dat het personeel op tijd op het werk zijn. Hij zegt: hoelang gaat hij dan op vakantie? Ik zeg; de dokter vertel hem dat zes weken wel noodzakelijk zijn. Hij denkt zelf aan zeven weken. Hij zegt; wat! De koningin heb nog niet eens vier weken vakantie laat staan zeven. Ik zeg: ja dat is wel zo maar die is niet zwaar overspannen. Ik zeg als ik nu op donderdagavond met verlof kan gaan en zaterdagavond weer terug dan kan ik de lonen regelen en Dik onze voorman die regelt dan de werkzaamheden wel. Hij zegt daar moet ik over nadenken je hoort het wel van me. Ik zeg ja ik kan alleen maar hopen dat me bedrijf niet gaat verliezen. Voor dat ik zijn kantoor verlaat vraagt hij heb je ook een grote calculator die is wel handiger voor mijn vrouw in de sigarenwinkel. Ik zeg ja die heb ik ook wel maar niet bij me. En lachend uit zijn kantoor lopend zeg ik: die neem ik zaterdag dan wel voor je mee. Op donderdagavond even voor de maaltijd zegt de bolle tegen me. Ik heb toestemming voor je gekregen om op donderdagavond met verlof te gaan. Maar dan wel, met het begrip strafonderbreking. Ik zeg wat houd dat in dan? Hij zegt zeven weken lang start jouw verlof op donderdagavond zondagavond weer terug. Maar je moet die zeven dagen wel nazitten. Dus als je daarmee akkoord gaat, breng ik je na de avondmaaltijd naar het station. Ik was uiteraard direct akkoord.

Ik ben nog tijdens die detentie twee keer over de grens gestapt. Het mee brengen van eigen vervoer was ten strengste verboden. Ik werd op het treinstation betrapt door de bolle bij het instappen van me jaguar xjs. Hij deed of hij erg boos was maar vroeg wel om even een stukje ermee te mogen rijden. Nou dat stukje rijden duurde een uur, hij was nog even langs de sigarenzaak gereden. Bij terugkomst zei hij: ja dat is wel een wagen naar me zin. Maar je mag hem niet meer meenemen.
Tijdens de bouwvak vakantie kreeg ik het Volkswagenbusje van straatmaker bedrijf de klinker tot mijn beschikking om hier en daar wat privé klusje voor de baas te doen samen met de schilder die ook bij hem in dienst was. Op een avond kwamen we behoorlijk dronken pas om zeven uur op het kamp aan. Wat voor iedere gedetineerden zal betekenen terug naar het huis van bewaring. We kwamen er vanaf met een waarschuwing. In een tijdbestek van slechts vijf weken wist ik dat een paar calculators en wat fruit wonderen konden verrichten. maar wat gebeurt er als je een lange tijd in de Noordsingel vast zit? daar later meer over.

.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s