Direct na de detentie naar het warme Thailand

Me straf zit er weer op. De poort zwaait open. Ik ben er inmiddels aan gewent geraakt dat de poort op een dag weer open gaat. Buiten gekomen is het gaan regenen. Er is niemand die op me wacht. Ik moet een besluit nemen. Hier blijven in het koude kikkerland. Met een grote kans dat ik weer aan de drugs ga beginnen. Of naar het warme Thailand.Ik heb tenslotte genoeg geld van de verkoop van me huis en me maandelijkse uitkering die elke maand werd gestort.

Ik hou een taxi staande en besluit tegen hem te zeggen, naar Schiphol wat zijn de kosten? Als ik me goed herinnerd zei hij 120 gulden maar wel vooruit betalen. Ik moet er om lachen. Maar begrijp hem wel, je staat voor de Noordsingel met een koffer. En dan ook nog eens zeg, laat die koffer maar staan, daar hebben de daklozen wel wat aan. Op Schiphol aangekomen boek ik een reis van zes maanden naar Thailand. Ik moet lang wachten voordat ik kan inchecken. Het is pas half tien en de geplande vertrek tijd is pas om half drie. Dan maar genieten van een goed maaltijd en koffie. Het is tijd om in te checken, daar komt de eerste verassing. Ik heb geen visum en kan dan ook niet naar Thailand vliegen. Ik vraag haar wat nu te doen? Ja u moet u ticket even laten veranderen, zonder visum kunt u dertig dagen daar wel heen vliegen. Er zit niets anders op. De tweede verassing slaat in als een bom. Ik kan het ticket wel veranderen, maar moet honderd gulden betalen. Ik zeg u maak toch deze fout bij het verkopen van het ticket . Nou nee hoor was haar antwoord. Ik ging nog even tekeer met wat onvriendelijke woorden. Maar besefte dat het geen zin had. Op weg naar Thailand waar ik om zeven uur in de morgen aankomt. Ik neem een taxi naar Pattaya. Ik zie niets in Bangkok, het is me te druk, en veel smog.Dat was al zo in 1979 ik verbleef dan slechts een nacht in de patpong. Om daar snel een vrouw op te pikken. Die de nacht met me gaat doorbrengen in het NaNa hotel. IK vertrok vroeg in de morgen met de taxi naar Pattaya. Het meisje achter gelaten. Dat was toen nog ruim vier uur rijden. Er waren geen tolwegen, de wegen waren zelfs slecht te noemen. In Pattaya aangekomen zeg ik tegen de chauffeur soi 2 weekender lodge. Wat helaas niet meer bestaat. Het word Sabai Lodge ook in Soi 2.

Een goed hotel, maar niet echt naar me zin. Wederom slaap ik die nacht niet alleen. Ik besluit bij het ontwaken dat ik op zoek gaat naar een ander hotel. het word soi 9 Green hotel slecht 500 Thai Bath, grote kamer, een zwembad, en een goed ontbijt. Vrouwen meenemen naar de kamer is geen probleem, het is zelfs geen probleem als je er drie of vier tegelijk meeneemt. Geen extra betaling en de dames hoeven hun ID kaart niet te tonen en niet af te geven. Dat was in het NaNa hotel wel wat anders. Daar moeten de dames hun ID kaart afgeven en krijgen die pas terug als de klant zegt dat het in orde is. Is natuurlijk een stuk veiliger voor de klant. Want je moet niet teveel geld op zak hebben, die ben je dan de volgende ochtend kwijt, het meisje is dan verdwenen. De Green Hotel is perfect gelegen, 300 meter lopen naar het strand. En slechts enkele honderd meters van de vele a go go bars en honderden bars waar in elke bar een stuk of twintig dames shaars gekleed luidkeels hun aandacht vragen aan de voorbij gelopen klanten. In soi 7, soi 8, soi 9. Het was lang leven de lol, in die drie maanden dat ik daar verbleef, zijn er meer dan dertig verschillende vrouwen op de kamer geweest, waarbij seksuele uitspatting op de eerste plaats kwamen. Het geld vloog uit me zakken.Het ging net zo hard als een bruistablet in een glas wateพ oplost.Ik kwam zelf nog in de moeilijkheden met me geld. En moest zelfs via de Nederlandse ambassade regelen dat er geld werd gestort uit Nederland via mijn eigen bankrekening. Ik moet daarvoor een bankrekening open bij de Bangkok bank. Wat achteraf gezien een goede zet was.Ik stuur een fax naar de bank in Nederland met een kopie van me paspoort en het gewenste bedrag. Het geld word dan vanuit Nederland keurig netjes gestort op me rekening in Thailand. Na drie maanden vind ik het genoeg geweest. Ik mis de spanning van de criminaliteit. Ik bel Ger Voogd op in Nederland vanuit het hotel. Er waren nog geen mobile telefoons aanwezig. Ger zegt: boek vandaag nog terug naar Nederland als het mogelijk is. Er is veel te verdienen. Ik vraag en een slaapplaats? Geen probleem heb een huis voor je zegt hij. Ik zeg ik ga boeken ik bel je terug om de tijd van aankomst door te geven. De volgend dag vlieg ik naar Nederland. Volgens afspraak neem ik daar een taxi naar Rotterdam waar ik op Katendrecht Ger ontmoet. Zoals beloofd is er een woonruimte bij een vriend op Katendrecht. Er is weinig tijd, want volgens Ger is er een hoop te doen. We gaan op weg naar een mooi autobedrijf waar op de tweede etage een ruimte beschikbaar is met daarin een B.V gevestigd.Drie computers, faxen en printers en ziet er goed uit. Een vreemde snoeshaan waar ik mee aan de slag moet gaan zie ik met de eerste indruk al niet zitten.Die mij even gaat vertellen hoe het werkt, me een stapel documentatie in handen druk, en zeg, ga die bedrijven maar even bellen. Ik kijk Ger aan of ik water ziet branden. Ik zeg, wat zegt hij nou! Ger moet er om lachen, en zeg tegen die jongen, laat Nico het maar op zijn manier regelen. Hij sputtert nog even een beetje tegen maar gaat toch overstag. Ik zeg laten we beginnen met koffie, en daarna kan ik even inzage doen in de statuten van de B.V. Ger zegt, ja doe dat maar even, want ik moet weer verder met iets anders, zie je vanmiddag wel weer. En weg is hij, mij alleen achterlatend met iemand die denkt er verstand van te hebben. Ik ga eens even bellen met een persoon die de B.V kan natrekken. Op zich ziet het er goed uit. Groothandel in elektrische materialen. Het bestaat al twaalf jaar. Geplaatst en gestort kapitaal 200,000 gulden. Vijftien man personeel. Maar zie geen jaarbalansen. Ik vraag aan de jongen in welke computer staan de offerte aanvragen en orderbevestiging. Dat weet ik niet zegt hij, ik bel gewoon een bedrijf op en vraag dan of ze een offerte willen maken. Ik vraag hem en heb je al orders geplaatst dan? Ja zegt hij, een fax en een printer, wat kantoor spullen en stoelen. Ik heb er gemengde gevoelens bij. Ik begin maar met een brieven hoofd te maken, tijdens dat maken vraag ik hem het BTW nummer, ook dat heeft hij niet. Ik zeg geef je paspoort nummer maar, dan gebruik ik dat nummer wel. Daar ziet hij niks in, want hij is de katvanger niet. Hij gaat de katvanger wel even zoeken. Ik vraag hem nog even vlug of er een handtekening stempel van de katvanger aanwezig is? Daar had hij nog nooit van gehoord. Ik vraag hem, laat de katvanger even een kopie van zijn paspoort maken, een tiental handtekening met een grote spatie op papier zetten. Ik wil hem niet zien hier op kantoor. Drie uur verder heb ik de orderbevestiging offerte aanvraag klaar. Er vanuit gaan dat er geen jaarbalans is gedeponeerd doe ik even vlug voor tien gulden een check bij de kamer van koophandel. En er is inderdaad geen jaarbalans gedeponeerd. Dat word knip en plak werk van een ander goed bedrijf wat staat ingeschreven bij de kamer van koophandel, en die wel keurig netjes zijn jaarbalansen heeft ingediend. Is een paar uurtjes werk. De jongen is inmiddels terug met een grote joint in zijn hand. Gelukkig wel met kopie paspoort en de handtekening. Ik bel naar Scheveningen naar een bekende die zeer vakkundig is om een handtekening stempel te kunnen maken. Hij is blij weer eens wat van me te horen. Na wat heen en weer gepraat zeg ik tegen hem, er kom straks een jongen langs met de handtekeningen. En hopelijk morgen klaar. Komt in orde Nico misschien kan hij er op wachten. Dat is nog beter zeg ik, want hij is niet een van de slimste.                                                                                               Ik geef de joint roker het adres.Hij sputtert weer tegen en zegt, kan dat morgen niet? Ik zeg nee dat moet nu gebeuren. Met veel tegenzin gaat hij op weg. Ik ga verder met knippen en plakken. Dan gaat de telefoon, het is me kennis die die B.V heeft nagetrokken. Hij zegt, sorry Nico die B.V. is niet geschikt voor het grote werk. De deurwaarder is al ingeschakeld, je kun hooguit bij kleine bedrijven terecht.

Hier zak me broek vanaf. Ik bedankt hem en zeg ik zie je van de week wel om je te betalen. Ik denk wat nu. Het aan Ger vertellen, met de kans dat hij zegt ja jammer dan, nu heb ik niets meer aan je. Ik hou een slag om de arm, ik vertel nog niets. De mogelijkheid om wat kleinere bedrijven te pakken is voldoende aanwezig. Maar dat worden orders met een normale betaling van acht dagen met twéé % korting. En die staan binnen enkele dagen bij je aan de deur. Dat zie ik niet zo zitten, niet dat ik het voorheen niet heb gedaan, maar liever niet.                                                                             Ger komt terug zeer opgewekt, en geef me 500 gulden in me hand gedrukt en zeg, zo je eerste verdiensten. Waar heb ik dat aan te danken? Wat niet weet wat niet deert zegt hij. Hij zegt kom ik breng je naar huis, ik zeg, ik wacht op jointje die heb ik een handtekening stempel laten ophalen in Scheveningen. Wie is jointje vraagt hij? Die jongen die me een stapel documentatie in me hand drukte. Hij moet er hard om lachen. Hij zegt die komt wel, het autobedrijf kan het afsluiten als hij niet komt. Thuis aangekomen geef hij me een jutte tasje in me hand, en zegt erbij , berg het even goed op in de woning, hebben we morgen weer nodig. Hoe laat kom je me ophalen dan? Half negen sta ik voor de deur is het antwoord. Ik ga even wat boodschappen doen, zet koffie en ga televisie kijken. Maar ben toch nieuwsgierig wat er in het jutte tasje zit. En dat is niet waar ik blij mee bent. Twee Walters PKK,s en ik denk een drie kilo hasj. Dat is even schrikken, het is niet de bedoeling om weer eens in een zware criminele organisatie terecht te komen. Met een B.V kan ik leven, om daar een klapper mee te maken en dan voorgoed te verdwijnen naar Thailand. Maar met deze B.V. lukt dat nooit. Ik wacht af wat er morgen gaat gebeuren. De woorden “hebben we morgen weer nodig “baart me zorgen. Ik val in slaap, de vermoeidheid van de lange reis en deze dag hebben bezit van me lichaam genomen.

De volgende morgen staat Ger zoals afgesproken om half negen voor de deur. Ik loop naar beneden met in me hand het jutte tasje.Bij de auto aangekomen pak Ger de hasj eruit en zegt, leg die dingen maar even terug, die hebben we vandaag niet nodig, misschien vanmiddag wel. We gaan naar het kantoor waar jointje al aanwezig is, met wederom een stick in de hand,en me direct de handtekening stempel en copie paspoort in me hand drukt. Ger drink nog even koffie en zeg ik zie straks om twee uur wel weer. En doe je best vooral veel computers bestellen. Ik zeg je moet even geld geven want die stempel moet betaald worden kosten 150 gulden. Schiet het maar even voor zegt hij. Gevoelsmatig weet ik dat ik hier niet goed zit. Ik bekijk de handtekening stempel die zoals altijd perfect gemaakt is. Bekijk dan het kopie paspoort en kijk nog een keer, zie ik het wel goed. Hij is geboren april 1979 hij is net twintig. Ik kijk naar de statuten en zie dat hij al twee jaar directeur is. Als achtien jarige jongen is het onwaarschijnlijk dat hij dan al directeur is. Bij de grote bedrijven gaan dan alle lampen branden. Hier klopt iets niet. Ik vraag jointje hoelang hij al directeur is. Een maand of drie zegt hij. Ik ga het register van de kamer van koophandel nog eens goed inkijken. En zie dat de overschrijving inderdaad twee maanden geleden op zijn naam is gezet. Ze hebben zondermeer daar toen een verhaal opgehangen dat hij al veel eerder directeur was maar nooit het hebben laten veranderen. Dat ging in die tijd makkelijk. Ze keken niet zo nauw bij de kamer van koophandel.                                                                                 Maar mijn besluit staat al vast ik zie hier niks in. Dat is vragen om detentie.Jointje moet weer even weg dat komt me goed uit. Ik ga even bellen met wat jongens in Den-Haag. Woonruimte is het belangrijkste. Aan geld komen is vers twee. Ik bel Loek Hofman een huizen handelaar, waar ik tijdens stap avonden en koffiehuizen goed mee kon opschieten. Ik vraag of hij wat te huur hebt voor me. Ik zeg erbij dat ik net vrij ben gekomen, een leugen voor eigen bestwil. Hij is blij om te horen en zeg kom morgen ochtend maar naar het koffiehuis ik heb wel wat voor je. Dat is wel heel vlug denk ik. Ik moet het eerst netjes met Ger afhandelen. Rond de klok van twee uur kijk ik uit het raam of Ger er al aan komt. Ger zie ik niet, zie wel een rode Ferrari aan komen en netjes voor de garage parkeert. Ik zie direct wie er uit stap. Ik hoef niet eens de naam te vermelden vele criminele weten wie met deze auto rond rijdt. En nog een dikke BMW met daarin ook een aantal beruchte criminele uit Den-Haag waarvan er een die in 2004 is geliquideerd. Om hier zaken mee te doen zie ik helemaal op dat moment niets in. Ik overweeg om toch maar me even te laten zien. Op dat moment komt Ger naar boven en zegt, niet naar beneden komen hoor ,je hoort straks wel waarom. Ruim twee uur later hoor ik op weg naar huis waarom. De bedoeling is om een parij hasj van 1500 kilo uit een stess te halen. En dat ik dan even met twee andere jongens dat gaat doen. We hebben de bus al in de buurt geparkeerd zeg Ger, het is even hard werken maar dan heb je wel een ton aan guldens in je zak.Ik zeg, waarom zoek je mij daar vooruit Ik ben hier toch voor de B.V. Hij zegt: je heb er ervaring mee om het te doen, met Jackson heb je toch ook meerdere keren een slag geslagen en met Glenn. Ik zeg dan weet je meer dan ik, met Glenn heb ik nooit dat gedaan. Bij het huis aangekomen zeg ik, Ger je ben een aardige man, maar bij deze haak ik af, als het verkeerd gaat, of ze schieten me dood of ik zit weer voor jaren binnen. Ik laat te vloeken maar achterwege die kwamen een beetje neer op alle ziektes die op een dokter lijst staan. En de slaap plaats kon ik ook wel per direct vergeten. Ik pak me tas met wat kleding die ik in Thailand had gekocht loop bij tatoo Bob naar binnen en vraagt hem of ik een taxi mocht bellen. Vijf minuten later zit ik in de taxi op weg naar  Den-Haag

Honderdduizend gulden is een mooi bedrag, maar met de wetenschap dat Ger me wilde knippen in Thailand samen met Bob Hughes wist ik bij voorbaat al dat ik die centen nooit had gekregen.Die nacht slaap ik in het Astoria hotel op de stationsweg.

De volgende morgen weer vroeg op, ik pak de tram dat is wel dertig jaar geleden dat ik daar in heb gezeten. De tram stop vlak bij het afgesproken koffiehuis waar Loek al aanwezig is, met nog een twintig tal andere bekende Hagenezen. Loek is blij om me weer te zien, en zeg zo we gaan jouw nu eens van die criminaliteit weg houden. Waarop andere reageren, denk niet dat het jou gaat lukken Loek. Let maar eens op zeg Loek, Nico gaat gewoon weer lekker werken. Bij Eddie Moreel is het ook gelukt, Eddie was enkele maanden geleden vrij gekomen van een drugs zaak. En werkte nu voor Loek en andere makelaars. Er wordt hard gelachen, Nico en werken dat kun je wel vergeten wordt er geroepen. Ja met werken bedoel je zeker oplichten. Na twee koppen koffie te hebben gedronken en een uitsmijter gegeten zeg loek, kom we gaan je etage eens bekijken.

De etage bevind zich op de Paulkrugerlaan hoek Engelenburgstraat. Het is een grote etage met twee slaapkamers., een eigen keuken.Daarboven nog een etage, waar tot me verbazing Ruud woonde die al jaren vaste klant van me was geweest in het koffiehuis Dano. Ook Ruud werkte nu en dan voor Loek, maar meer voor Eddie. Het enige probleem was dat het niet gemeubileerd is. Ook daar had Loek een oplossing voor, zijn zoon had een tapijten winkel. Loek belde hem op en zei laat even vijftien meter van die goedkope tapijt naar de Paulkrugerlaan brengen. Nico is weer vrij en heb hem die etage gegeven. We rijden naar de tweedehands winkel van Renee, die ik ook al jaren ken. Heb me toen eens enkele dagen onderdak gegeven toen ik werd gezocht. Een bankstel, bed, kleine tafel, ijskast, televisietafel en een televisie werden nog dezelfde dag bezorgd. De jongens van de tapijtwinkel hadden opdracht gekregen om het tapijt ook maar even te leggen. Dat zag er al beter uit. Loop even naar blokker, koop wat bestek, borden, laken pakket, kussen en een koffiezetapparaat. Bij de aankoop van het koffiezet apparaat moet ik gelijk denken dat ik bij Philipsen B.V er 20,000 binnen kreeg. Inmiddels is Renee aangekomen met wat jongens, die de meubels naar boven sjouwen, en de televisie aansluiten. Allemaal in een tijdbestek van zes uren zit ik voorlopig goed. Ik heb alleen vitrage en overgordijnen nodig, maar dat is voor latere zorg. In de avond uren kijk ik televisie, maar me gedachten dwalen af. Ik denk aan me vorige woning, hoeveel geld ik daar heb ingestopt en kijk in de rondte wat ik nu heb. Er komt zelfs weer een enorme woede op zetten wegens me ex-vrouw. Ik denk, het is beter is dat ik haar niet tegenkomt. Draai de knop weer snel om en denk, een nieuwe start Nico, laat het verleden rusten. Er wordt geklopt op de deur. Ruud sta voor me neus, zoals altijd weer dronken. We halen wat oude verhalen op, en Ruud vraag of ik een snuif wil hebben. Ik zeg sorry Ruud daar ben ik mee gestopt. De volgende dag naar het koffiehuis waar Loek zegt, je gaat vandaag bij Eddie Moreel werken, een keuken slopen 200 gulden per dag. Uiteraard ga ik akkoord.

Een paar dagen later moet ik van Loek een huis ontruimen. De persoon die er woonde, is overleden. En de familie wilde nadat ze wat dierbare spullen er hadden uitgehaald, het restant bij het grofvuil werd gezet. Er stonden heel wat bruikbare spullen in, die kon ik wel gebruiken kon, vooral de vitrage en overgordijnen. Wat leuke schilderijen en een klerenkast, keuken spullen. Ik was weer een stap verder met de inrichting van de etage. Er werd door Loek ook nog even een auto aangeschaft die hij samen met me ging ophalen bij me gewezen zwager Geert. Geen Mercedes maar een Honda Civic diesel. Ik was er blij mee en bracht me waar ik moest wezen. Vrijdagmiddag kwamen sommige makelaars in de koffietent bijeen. Voor het uitbetalen aan de werknemers. Loek zei  ik ga je even wat meer werk bezorgen en stelt me voor aan Jack van Veen.

Die zegt tegen me, jij ben nu precies de uitgelezen man om wat mensen uit een huis te plaatsen. Rij maar eens even mee, bij de panden aangekomen, het waren vier huizen geweest, maar van die huizen had de vorige eigenaar met een doorloop naar elk pand een kamerverhuurbedrijf van gemaakt. Jack zegt, er zitten wel dertig personen in die al lang de huur niet hebben betaald. Als je die huurders er uit krijgt met de belofte dat ze een andere woon ruimte krijgen. Mag je de achterstallige huur hebben, en je krijg tienduizend gulden voor het regelen. Ik zeg ik wil geen tienduizend gulden, ik wil het sloopwerk van je aannemen tegen een redelijke prijs. Hij kijkt me verbaasd aan, en zegt we hebben een deal, loop naar zijn auto en pak er een grote bos sleutels uit, geef die me in me handen gedrukt en zegt, doe je best. Kom we gaan een biertje drinken. Ik zeg nee, ik ga gelijk beginnen. Maar geef me even een voorschot. Hij gaf me duizend gulden en vraag nog even hoe ik dan thuis komt. Ik zeg maak je geen zorgen ik kom wel weer thuis. Ik weet nog precies de tijd te herinneren van het moment dat ik de sleutel in het slot stak. Het was zes uur en om half tien was ik ruim achtduizend gulden rijker van de achterstallige huur. Ik klopte gewoon op de deur en zei: ik ben de nieuwe huisbaas, en u heb achterstallige huur, en u moet binnen vierentwintig uur de woning verlaten, of betalen. Om het verhaal kort te houden, binnen veertien dagen was het pand leeg van huurders. En kon ik beginnen met de sloop.

Had daar wel personeel voor nodig, die vond ik op de Marktweg tegenover het koffiehuis van Jan Kos. Wat nu van Wilco is. Waar een Turks koffiehuis was gevestigd. Vijf Bulgaarse jongens nam ik in dienst voor honderd gulden per dag. In een tijdbestek van twee maanden werkte ik voor vijf verschillende makelaars, waaronder Victor van het Hoofd. En een bus met aanhanger plus een groot huis op de Marktweg. En precies boven het kantoor waar ik met Philipsen B.V had gezeten. Ik werkte in het begin zeven dagen per week, en verdiende elke week ruim tienduizend gulden. Waarvan ik meer dan de helft naar me bank in Thailand over maakte.Die zeven dagen per week werken dat veranderde toen ik een meisje uit Braziel leerde kennen.Die later nog zwanger werd van een dochter. Ik heb er nog contact mee.Zie foto

Al met al, was me criminaliteit niet verdwenen. Met hoe wat, waar, en wanneer laat ik achterwege. Nou ja, de twaalf vaten van 200 liter Ether die ik gewoon op de Marktweg liet lossen kan geen kwaad. Daar ben ik met een waarschuwing vanaf afgekomen. Ik krijg steeds meer werk, het geld stroom binnen. Maar toch is er een valkuil. Jack van Veen is ook, ondanks dat hij een goede makelaar is, ook een snuiver. En die meerdere keren aan me vraagt om mee op stap te gaan. En ja, de lul Nico lig op vrijdag in het bad in de May Fair en met zijn neus half vol. Ik heb het gelukkig weten te beperken tot alleen de vrijdag avond. Ja en dan de FIOD aan de deur. Uitkering stopgezet, en terugbetaling van 1,2 miljoen gulden. dat werd geregeld met een terug betaling van 100 gulden per maand. Die ik tot heden nog steeds betaald. Krijg ook me uitkering terug naar dat ik opnieuw gekeurd was. Niet voor me knie afgekeurd maar voor me geestelijke gesteldheid. Maar het probleem was dat ik geen werk meer kreeg. En terecht zit een makelaar er niet op te wachten dat hij problemen krijgt.

Maar even een maand op vakantie naar Thailand. Leer daar een aardig meisje kennen, die al die dagen bij me blijft. Terug in Nederland ga ik direct aan de slag om geld te maken. Eerst twee auto, s opgelicht, kees de kater even 25,000 gulden lichter gemaakt, weer een maandje terug naar Thailand. Waar ik het rustig aan deed, met hetzelfde meisje, waarmee ik, in haar dorp verbleef. Weer terug naar Nederland en huur een pand van jack van Veen op de laan van nieuw oost Indië. Een detachering B.V. Verkocht de binnen gekomen handel voor een groot deel aan Paul en Fred Ros die toen samen deden. De seal apparaten en meng machines verkocht ik aan de drugs handelaren. Het millennium stond voor de deur, dus het in Thailand vieren met weer hetzelfde meisje. Tijd om terug naar Nederland te gaan. Er is wat te verdienen. Helaas werd ik op Schiphol gearresteerd. Paul en Fred Ros waren al gearresteerd. Ik zat weer in de Noordsingel een paar weken in beperking. Na de beperking werd ik zonder detentie overleg weer reiniger. Wat ik toen ontdekte wat betreft corruptie is schokkend te noemen. Degene die niet corrupt waren kregen onslag en een na trap van collega,s.

Maar daar later meer over.

 

Advertenties

Een gedachte over “Direct na de detentie naar het warme Thailand

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s