Terug in Thailand zijn we opgewekt begonnen aan het bouwen van een huis.

Na enkele weken in Nederland te zijn verbleven ben ik in januari 2003 weer terug in Thailand. Vanuit Nederland had ik dagelijks contact met me vriendin Kob in Thailand. Wat nu me vrouw is. Ik ging de eerste dagen er van uit dat ik de gegeven 500,000 Bath wel kwijt was. Toen ik haar belde op de eerste dag zei ze dat het land van 200,000 Bath niet meer te koop was. Ik dacht gelijk ik ben opgelicht.

Waar ik van huis uit al van uit was gegaan. Ik had in al die jaren al zo veel mannen meegemaakt die tot op het bot toe waren leeg getrokken door de dames. Maar twee dagen later belde ze op dat ze een ander stuk land kon kopen. En voor maar 50,000 Bath. IK zeg en waar is dat dan? Het stuk grond heb je gezien 30 meter van me moeder vandaan. Het is 450 vierkante meter met een huis en al. Ik zeg nou doe dat maar dan. En bel me terug als het gekocht is. Twee uur later belt ze op dat ook dat land niet door gaat. De zuster van haar moeder waar het land van is wil nu ineens 60,000 Bath hebben. Ik schiet in de lach, en zeg, geen probleem nu kopen. 10,000 Bath meer was een lachertje natuurlijk, dat was nog geen 200 Euro. Je kreeg toen 51 Bath voor een Euro. Mijn vrouw had voorheen nog nooit 10,000 Bath bij elkaar gezien.

Een uur later belt ze terug en zegt dat ze heeft betaald. Ik zeg begin maar met het bouwen van het huis. Ze zegt, ja er moet wat nieuw hout en zinken dak platen gekocht worden. Ik zeg nou wacht daar maar even ik ben zo snel mogelijk terug in Thailand. Ik denk zinken dak platen daar zie ik niets in. Zoals gezegd kom ik op 3 januari 2003 aan op het vliegveld. Normaal gesproken neem ik direct een taxi naar Pattaya, maar deze keer een taxi naar Korat. The taxi chauffeur vraagt me waar in Korat? Ik zeg dat weet ik niet, ik wist niet eens de naam uit te spreken van het dorp. Ik zeg maar als ik de borden Khon Khen ziet dat weet ik wel hoe verder te rijden. Als ik een keer ergens naar toe ben gereden, weet ik naar jaren nog hoe ik er weer heen moet rijden. Ze weet niet dat ik er aan komt, ik wil wel eens kijken of ze thuis is, je weet het maar nooit. In het dorp aangekomen zie ik haar met haar moeder voor het huis zitten. Ze schikt zich een hoedje haar moeder eveneens en loop vlug naar achteren.

Ze is natuurlijk erg blij en laat vol vreugde het gekochte land met daarop het huis zien. Ik schiet in de lach en zeg je denkt toch niet dat ik hier in gaat wonen schatje. Ik zei het nog netjes. Maar ik dacht hier laat je nog geen loopse hond wonen. Zijn er mensen hier die het kunnen slopen, en een nieuw huis kunnen bouwen? Ja haar vader kon dat wel. Nog dezelfde dag werd de bouwval gesloopt, bomen om gehakt en alles afgevoerd. Met tien man tegelijk werd er aan begonnen tegen een salaris van 120 Bath per dag. De arbeiders waren dol gelukkig het halve dorp had al maanden geen werk. En als ik na het werk ook nog eens wat te drinken gaf waren ze helemaal gelukkig. De volgende dag laat in de middag had ik 450 vierkante meter schoon aan de haak. Er stond aan de rechter en linker kant van het land een woning. Ik zei voor we gaan beginnen met het bouwen van het huis. Ga ik eerst even links en rechts kijken in de omgeving zoeken naar een model wat ik denk, wat naar me zin is. Begin maar eerst rondom met een muur van 1.80 hoog te bouwen. Dat hadden ze in dat dorp nog nooit meegemaakt.

Met het oude brommertje van haar vader die al twaalf jaar oud was, ging ik achterop bij haar eens kijken voor een hotel en tegelijk een voorbeeld kunnen zien van al een gebouwd huis. Het hotel was snel gevonden The Gally White. We konden geen leuk model vinden, maar in de Mall wat in Nederland vergelijkbaar is als de Bijenkorf waren boeken te koop van huizen. Terug rijden met het brommertje, ik voelde me net een lamlul, en schaamde me er gewoon voor. Ik zie een winkel waar ze brommers verkopen en zeg stop. stop. Binnen tienminuten heb ik de keuze gemaakt en koop een Honda wave voor 32,000 Bath. De koop was snel beslist maar op de papieren wachten duurde uren. Daar had ik geen zin in, ik heb daar geen geduld voor, ik vind het gewoon verloren tijd. We nemen een TUk TUK en gaan terug naar de Mall om wat te eten. Twee uur later zijn we terug in het dorp, waar als een wervelwind zo snel iedereen in het dorp wist Farang heb een nieuwe brommer gekocht en contant betaald.

Er volgen een paar moeilijke maanden, het was nog moeilijker dan het afkicken van de coke. Daar had ik geen enkel probleem mee gehad. Ik was afgesloten van de buitenwereld. Geen internet en geen telefoon verbinding. Ik kon wel in de stad bellen maar dat was 30 kilometer rijden. Internet café was er niet, althans ik heb ze niet gevonden. De bouw van het huis ging me ook iets te langzaam,

Ik voelde me in de maling genomen, ik had het gevoel dat het personeel opzettelijk langzaam werkten. Ik had het in Surin en Sisaket wel anders gezien. De bijkomende kosten door eigen schuld, liepen ondanks het goedkoop was, vier flessen bier voor honderd Bath, Thaise whisky 45 Bath, sigaretten 25 Bath, of 35 Bath afhankelijk van het merk, een flesje cola 8 Bath behoorlijk op. Elke dag een paar dozen bier en enkele flessen whisky voor het personeel plus sigaretten, was aan het einde van de week ook 5000 Bath.
Me vrouw haar telefoon, was ook een doorn in me oog, als ze gebeld werd, loopt ze altijd weg, en zei dan, me zuster uit Engeland die inmiddels met haar vriend daar naar toe was vertrokken (en leef daar nog samen met hem en twee kinderen) Er waren zelf woede uitbarstingen om de kleinste dingen en stapte dan op de brommer en ging in de stad me dronken zuipen. Om de andere morgen weer terug te komen. Ik besefte gewoon dat ik de spanning miste. En er twee momenten waren. Dat ik dacht, wat doe ik hier. In Nederland en zelfs in België kon zo weer aan de slag. Ik hield het nog even vol en ging Thais leren praten en schrijven. Dat schrijven heb ik niet lang volgehouden.Het praten gaat me goed af.

Wordt vervolgt.

 

Advertenties

2 gedachten over “Terug in Thailand zijn we opgewekt begonnen aan het bouwen van een huis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s