In 2009 kregen we pas telefoon en internet in de dorpen.

Niet het snelste maar ik ben er blij mee. De jaren die volgen verbeterd het en is nu net zo snel als waar dan ook in de wereld. Ik was geen kampioen met het internet. Tijdens werkzaamheden in Nederland liet ik alles voor de B.V al programmeren door een ander.

De adressen van grote bedrijven daar had ik een CD van ABC bedrijvengids voor, van België, Nederland, Duitsland. Het enige wat ik snel moest leren dat was, knippen en plakken, een paar weken later had ik dat aardig onder de knie. Om jaarbalansen te maken.

De jaren daarna ben ik het wat beter gaan leren. Ik vergeet nooit meer dat ik enkele maanden bezig ben geweest om een foto te versturen. Dat kwam ook dat alles in het Thais stond. Totdat ik iemand tegen was gekomen die het me leerde hoe het te doen. Maar dat terzijde. De winkel van me vrouw draaid nog steeds goed, en in 2007 werd onze dochter Naomi geboren.

 Zoals reeds bekend. Maken PrdV  en ik een televisie programma, over serie moordenaar Koos Hertogs. Met een verborgen camera ( een horloge van 100 Euro) mag ik met medewerking van justitie, zonder problemen  de EBI zeven keer binnen wandelen. Ik had nog een straf openstaan van vier maanden. Maar dat was geen enkel probleem voor Justitie. Koos had de mogelijkheid gegreeerd om met verlof te kunnen gaan. ik ben trots dat Ik Koos een grootdeel de waarheid heb kunnen laten vertellen over zijn gruwelijke daden. Waar ik achteraf wel veel geestelijk problemen mee heb gehad. Ook  ontdekte ik dat de Vries niet is, zoals hij zich vaak voor doet. Een half jaar e-mailen en een zeven weken lang dagelijks van acht tot soms zeven uur in de avond met elkaar optrekken gaf me een aardige inkijk hoe hij zijn criminele vrienden de hand boven hun hoofd houd.

Ook het spraakmakende boek Haagse Penoze was een bestseller. Ik heb het niet geschreven maar was de driving force. Voor een aantal lezers was het allemaal niet waar. Andere lezers vonden het een goed boek. Maar we hebben nou niet gehoord, wat er nou niet waar was. De schrijver Hendrik Jan Korterink is nou niet een man die uitgaat van een enkele bron. Die zelfs bronnen heeft bezocht waar PrdV geen trek in had.

Dan nog even in Nederland voor het televisie programma Haagse Penoze. Waar ik in het zelfde hotel ” Lapershoek” sliep in Hilversum. Waar ik tot diep in de nacht een zakelijke bespreking had met twee bekenden van mijn. Ewout die het programma maakte. Vind ik persoonlijk een man met lef. Die uitzendingen van hem: buitenlandse gevangenissen. Zijn niet alleen moedig, maar ook voortreffelijk weergeven.

Ook was ik nog even in Nederland om een oude straf van vier maanden uit te zitten. Ook daar werd ik binnen twee weken reiniger. Waar ik ook Arnold de zoon van Piertje (die in de jaren 70 spoorloos verdween) een dag mee maakte. Die had eerder seks gehad met een bewaarster in een ander huis van bewaring. Hij kreeg toen strafcel, en ze mocht bij de BSD gaan werken in plaats van bewaarster. Hij werd na een dag later weer overgeplaatst, maar ze kwam wel even op de vleugel kijken hoe het met hem ging. Nieuwsgierig of toch nog verliefd?

Dan gaan we trouwen voor de wet. Voorheen waren we getrouwd voor de tempel. Dat was ook wel nodig me paspoort was verlopen en wederom weer geen visum. Ondanks dat ik toen nog vier maanden moest gaan zitten, kreeg ik wel me paspoort. We zijn toen wederom naar laos gegaan en weer een boete van 20,000 Bath betaald. Een maal weer in Thailand met een geldig paspoort van vijf jaren, kreeg ik vanaf die tijd telkens een jaarvisum.

De minimarkt draaide nog steeds goed. Me schoonmoeder open elke morgen de winkel ze verkoop dan eten wat ze in de nachtelijke uren had gemaakt. Ik kwam er alleen om zes uur in de morgen om koffie te drinken en even de kranten te lezen op internet. Als er overdags bekende mensen in de winkel waren om een biertje te drinken dan was ik er wel.Me vrouw zorgde dan dat de kinderen klaar waren om naar school te gaan. Om zeven uur bracht ik dan de kinderen naar school.

Ik bestede me vrijen tijd om mensen te bezoeken, die in de omliggende dorpen woonde of bezig waren met een huis te bouwen. Ze kwamen uit Nederland, België, Noorwegen, Duitsland, Engeland en Schotland,Phuket. Het waren goede kennissen geworden. Die allemaal op me trouw feest waren gekomen. En anders om bezochten we feesten als oud en nieuw,verjaardagen, trouw partijen.
Verder bestede ik veel tijd om naar Buriram, Surin, Sisaket, Udon,Phuket, Khon Khen te gaan waar veel contact had met Nederlandse jongens die het leven daar goed op de rails hadden staan. Waar veel oude verhalen werden opgerakeld en veel zaken werden gedaan.

Met het gezin deden we ook leuke dingen samen. Twee keer per jaar op vakantie, naar Pattaya, Hua Hin. Naar Surin de olifanten farm, en vele eilanden bezocht.

De kennis kring die ik had opgebouwd rond om het dorp was inmiddels opgelopen tot vijftien. En zelf met sommige een langdurige. Waar je elkaar beter leert kennen, en achteraf gezien hij je probeert te naaien.

Daar morgen meer over.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s